Moja poprzednia notka nie spotkała się z większym zainteresowaniem, można powiedzieć, że trafiłem nią w przysłowiową, salonową, ścianę. Administratorzy, już na sam start; zrucili ją na sam dół głównej, salonowej strony. Nie mam żalu, jestem jeszcze młody, mam czas ;)
W owej notce porównałem polską scenę polityczną do meczu hokeja na lodzie, gdzie zawodnicy raz za razem niezgrabie leją się po mordach. I zagorzałych zwolenników porównałem do stadionowych pseudokibiców, których nie obchodzi jakim wynikiem skończą się zawody, demolują więc stadion by następnie kontynuować dzieła zniszczenia na ulicach polskich miast.
Jak już pisałem:
"Problemem naszej tzw. „elity politycznej” jest niski poziom uprawianej przez nich polityki. Przekłada się to następnie na niski poziom tzw. kultury politycznej, która z definicji jest ogółem postaw, wartości i wzorów zachowań dotyczących wzajemnych stosunków władzy i obywateli. Nasza scena polityczna przepełniona jest agresją, w większości sztucznie wykreowaną przez polityków, którzy tym sposobem przykryć brak jakichkolwiek realnych różnic programowych i ideowych partii zasiadających w parlamencie. Agresja ta, jest także sposobem kreowania tzw. „tematów zastępczych”, które mają za zadania zasłonić faktyczne problemy nękające Polskę.
Nasi politycy wolą więc wzajemnie skakać sobie do gardeł, oczerniać się wzajemnie i rzucać w stronę „przeciwnika” coraz to bardziej wymyślnymi epitetami. Niż zajmować się problemem długu publicznego, dziury budżetowej, reformą systemu finansów publicznych, reformą służby zdrowia, reformą emerytalną itp"
Dzisiaj, w obliczu łódzkiego pogrzebu i dalszego dyskursu na temat "Nienawiści w polskiej polityce", ogłaszam że nic więcej nie mam do dodania.
Nic poza tym oto rysunkiem:
I tak zapewne, będzie to po raz kolejny; jak grochem o ścianę.
Komentarze
Pokaż komentarze (4)