Do czego PiSowi kryzys?

PiS tonie. Ostatnie hece czy to związane z żałosnymi oszustwami mającymi na celu odzyskanie po 300 pln ( tak apropo, pamiętacie mój rysunek w tym temacie? Podobno Szymon Majewski w ostatnim programie pokazał wielki banknot 300 pln z podobizna Jarka. Czy ktoś ma jakiś link albo nagranie?) na łebka czy z nagonką szefostwa na kolejnego urojonego wroga tym razem pod postacią byłego przyjaciela, zwanego nawet "trzecim bliźniakiem Ludwika Dorna może na razie nie pomniejszają mu słupków ale z pewnością pgarszają jego wizerunek jako wiarygodnej alternatywy dla PO. Do tego PO nieporadnie choć zadziwiajaco skutecznie usiłuje przywdziewać dawny kostium PiS "kastrując" pedofili, "zwalczając" peeselowski nepotyzm i (tu akurat kompletnie nieskutecznie) korupcję w PZPN. Pomiędzy PiSem a Prezydentem pojawia się również rozdźwięk wynikający z różnych potrzeb tych ośrodków. Prezydent po gruzińskiej reaktywacji, jeżeli chce mysleć poważnie o reelekcji, potrzebuje dążenia w kierunku centrum i poszerzania elektoratu, natomiast spychanemu do prawej ściany PiSowi pozostaje potwierdzanie hegemonii wśród elektoratu skrajnego czyli de facto postępująca radykalizacja. Prezydentowi mam wrażenie idzie nieco lepiej. Sam choć znany z niechęci do obu braci ostatnio go chwaliłem choć ani ostatnie orędzie ani gotowość do mediacji pomiędzy rządem a FIFA nie były moim zdaniem pomysłami dobrymi. PiS miota się jednak w sposób bardziej spektakularny. O torsjach wewnętrznych pisałem już wyżej. Jednak na większą uwagę zasługuje moim zdaniem co innego. Od jakiegoś czasu mamy do czynienia z kryzysem systemu bankowgo o światowym zasięgu. Nie jestem oczywiście żadnym specjalistą w tym zakresie. Z tego jednak co udało mi się zrozumieć nie jest to kryzys polegający na braku pieniądza na rynku a raczej kryzys wzajemnego zaufania instytucji. Instytucji, które podejmując ryzykowne decyzje naraziły się na straty. Przy okazji mamy zresztą do czynienia z recydywą socjalizmu który zdążył już odtrąbić porażkę wolnego rynku. Interwencjonizm święcący dziś triumfy jest moim zdaniem podwalina przyszłej porażki w tym sensie, że skoro mamy do czynienia z kryzysem zaufania do nieodpowiedzialnych instytucji to te instytucje powinny upaść ustępując miejsca bardziej odpowiedzialnym a nie być utwierdzane w przekonaniu o bezkarności swojej nieodpowiedzialności ponieważ dzięki temu stana się jescze bardziej nieodpowiedzialne. No ale tak jak mówię specjalistą nie jestem i właściwie chciałem o czym innym... Czego moim skromnym i laickim zdaniem na dzień dziejszy potrzebuje Polska w obliczu kryzysu zaufania? Biorąc pod uwagę to że stanowimy swego rodzaju wyspę spokoju na rozhulanym morzu światowego pandemonium Polska potrzebuje chłodu, dystansu i ostentacyjnego spokoju ministra finansów, szefa banku centralnego iu być może dyskretnych rozmów pomiędzy ośrodkami władzy na wypadek realizacji pesymistycznych scenariuszy. Z pewnością jednak nie potrzebuje politycznego wokół sprawy zamieszania co zwykle bywa zupełnie jałowe a może zaszkodzić zaufaniu właśnie obywateli do w/w instytucji, które akurat w Polsce okazały się być bardziej odpowiedzialne od swoich zachodnich odpowiedników. A takie właśnie zamieszanie obok wspierania ruchu rodziców przeciwnych posyłaniu dzieci do szkoły w wieku lat sześciu stało się pomysłem PiS na odbudowę pozycji. Najpierw Aleksandra Natali - Świat, potem sam Jarosław (poprawcie mnie jeżeli coś pokręciłem) krzyczą o potrzebie pilnych konsultacji w sprawie kryzysu w czym wspiera ich niestety aktywnie Prezydent artykuując chęć zwołania Rady Gabinetowej. Gdyby to wszystko miało służyć poważnym rozmowom byłoby zrobione po cichu a tak wywołuje jedynie niepotrzebną nerwowość i w moim mniemaniu wcale nie poprawia wizerunku PiS jako odpowiedzialnej opozycji. Nie idźcie tą drogą Panowie. Nie igrajcie z ogniem. Ta skórka nie warta jest wyprawki. Inaczej pozostanie nam tylko nadzieja, że konsekwencje tego braku odpowiedzialności poniesie sam PiS a nie my wszyscy.