Starałem się unikać komentowania wydarzeń związanych z obchodami 25 rocznicy przyznania Nagrody Nobla Lechowi Wałęsie i Solidarności. Było to o tyle łatwiejsze że ostatnio dużo pracuję co zresztą przekłada się właśnie na mniejszą intensywność bieżących komentarzy. Tym nie mniej spróbuję sie pokusić o pewne podsumowanie.
Wbrew temu w jaki sposób próbują to przedstawic niektórzy moi adwersarze Wałęsa nie jest dla mnie bogiem. Ani nie byłem zwolennikiem jego prezydentury ani części późniejszych działań choć głosowałem na niego wtedy gdy potykał się z Kwachem. Tym nie mniej uważam go za niewątpliwy kapitał narodowy który jako naród mądry powinnismy rozsądnie wykorzystywać.
Jego historyczna rola pozostaje poza moją wątpliwością. A jeżeli na różnych etapach okazał się człowiekiem nie tylko z marmuru to mi tej roli nie przesłania. Tym razem jednak nie napiszę mowy pochwalnej. Zaapeluję za to do rozsądku i chłodnej kalkulacji nawiązując pośrednio do wpisu jakiego dokonałem w odpowiedzi na apel Nicponia, a w którym ponad imperatyw dążenia do prawdy stawiam potrzebę realizacji racji stanu (zanim mnie zlinczujesz szanowny trollu, sięgnij do wpisu).
W przyszłym roku będziemy mieli do czynienia z okrągłą rocznicą pamiętnej Jesieni Ludów. Rocznica będzie zapewne wypełniona wieloma wzniosłymi wydarzeniami i sprowokuje wielu do wzniosłych słów. Jednak pod różową skórą wzniosłości ukryta trwała będzie rywalizacja o zdyskontowanie udziału w rozmontowywaniu komunizmu wbrew pozorom całkiem realnie przekładający się na politykę międzynarodową. Niemcy wystawią ugruntrowany już w świadomości zachodu symbol zburzenia Muru Berlińskiego. Ugruntowany również po części polskimi rękoma. Z tego co słyszałem polski rząd przygotowuje silną kontrofensywę informacyjną związana z obchodami polskiego czerwca.
Czy to wystarczy? Zobaczymy. Dużym optymizmem napawa jednak echo jakim po Europie rozniosły sie wiwaty na cześć Wałęsy. Wiwaty trzeba dodać z grona całkiem szacownego. Szacowniejszego zresztą od grona gości zaszczycających parę tygodni temu prezydencką galę z okazji odzyskania niepodległości. Co swoją droga jest dosyć smutne. Tym nie mniej jest to kapitał którego nie wolno w zbliżającej sie rozgrywce niewykorzystać a juz na pewno nie wolno go dyskredytować. Byłaby to straszna głupota.
Nie wiem ilu głupków przypada na stu Polaków. Nie chcę również powiedzieć że nie warto badać historii, równiez tej nam najbliższej. Ani że nie wolno posiadać i wyrażać choćby i negatywnego zdania współtwórcach Niepodległej. Jednak do rozsądniejszej części komentatorów salonu w szczególnosci a Polaków w ogóle zwracam się z uprzejmą prośbą o umiar i rozsądek w tej kwestii.
Inne tematy w dziale Polityka
