Przemiany - kiedy i jak?

Rozpad obecnych struktur wszędzie będzie bardzo bolesny; może mieć nawet formy skrajne, czyli pełną likwidację regionalną.

W Polsce widać pierwsze symptomy zdarzeń, które prowadzą także w tym kierunku i staje się coraz bardziej oczywiste, że nie można ich powstrzymać. Sprawa TK nie rokuje dobrych nadziei, a zabójstwo w Krakowie wskazuje, że także załamują się uregulowania społeczne. Takich zdarzeń i to z różnych dziedzin, będzie coraz więcej. Efektem może być całkowity paraliż struktur społecznego oddziaływania.

Oczywiście - nie odbędzie się to nagle, ale będzie rozciągnięte w czasie. Istnieje wszak wiele zasobów, zarówno materialnych jak i mentalnych, które łagodzić będą zmiany, dając czas na dostosowanie, ale znaczna część społeczeństwa - zwłaszcza ta nastawiona roszczeniowo, nie będzie w stanie tego zaakceptować.

Spodziewać się można, że przemiany związane z upadkiem systemu potrwają nie krócej niż rok, a raczej dwa, trzy lata. To czas pogłąbiającego się upadku i trudno przewidzieć nasilenia. Na pewno może wystąpić głód, ale też brak bezpieczeństwa. 

Dopiero po tym katharsis, wobec braku umocowania w zewnętrznych strukturach (te zewnętrzne ulegną rozpadowi), zaistnieją warunki umożliwiające powstanie nowej organizacji życia społecznego. 

Warto zauważyć, że będzie to przy znacznie obniżonej populacji oraz braku medialnej komunikacji. Struktury społeczne będą tworzyły się lokalnie, co wymaga istnienia rozproszonych struktur decyzyjnych zdolnych do samoodtwarzania. 

Jeśli mówić więc o odbudowie Polski to nie jako państwowości w obecnym rozumieniu, ale jako idei współżycia społecznego opartego o uznany model cywilizacyjny. Nie musi on być tożasmy wszędzie, a raczej dostosowany do lokalnych uwarunkowań.

Przedstawiana w moich notkach Cywilizacja Polska może być przydatnym modelem branym pod uwagę przy kształtowaniu nowych struktur. Przypomnę zatem podstawowe założenia:

cel cywilizacyjny. Czyli należy określić czemu służyć ma tworzenie wspólnoty.

kto powinien być uznany za członka wspólnotu. Tu przypomnę, że w CP członkami są nie tylko ludzie, ale też przyroda ożywiona i nieożywiona.

droga realizacji celu, gdzie określone są zależności związane z : 1. sposobem stanowienia praw,

                                                                                                     2. uznaniem wolności jako prawa do odpowiedzialności,

                                                                                                     3. honorem jako zgodności słowa z czynem (stąd Słowianie),

                                                                                                     4. godnością rozumianą jako prawem do funkcjonowania zgodnir z własną naturą danego bytu

                                                                                                     5. własnością obejmującą w pełni tylko to, co zostało stworzone własnymi rękami (myślą),

                                                                                                     6. przydaniem, traktowaniem pieniądza li tylko jako ekwiwalent wymiany.

Wszystkie te cechy i zasady cywilizacyjne winny być tworzone w oparciu o miłość zdefiniowaną jako przgnienie współistnienia. Wymienione 6 cech nabierają w tym ujęciu jednoznacznego kolorytu.

Kończąc - odwołuję się do wcześniejszych notek nawiązujących tematycznie do idei Cywilizacji Polskiej. Można też sądzić, że wskazane zasady są zachowane w społeczeństwie polskim i mogą zostać na nowo odtworzone i dostosowane do warunków jakie zaistnieją.

Widać też wyraźnie, że obecne społeczeństwo nie jest w stanie ich uznać i zastosować. Do refleksji może dojść tylko po wspomnianym katharsis - tylko to może pobudzić do przemiany mentalnej. Im zaś szybciej się to zdarzy, tym straty będą mniejsze, czyli da się to zrobić mniejszym kosztem.

Obecnie jest jeszcze czas na wymianę poglądów dotyczących kształtu nowych unormowań społecznych. Gdy zawirowania będą większe - wymiana poglądów zostanie ograniczona. Patrzmy z ufnością w przyszłość...