Twórczość naiwna w wydaniu wielkich artystówNaszym obywatelskim obowiązkiem jest zaprotestować przeciwko planom osłabienia mediów publicznych oraz ich uzależnienia od administracji rządowej" (...)„Abonament jest najuczciwszym sposobem finansowania mediów publicznych. Jeśli rząd chce ulżyć obywatelom i finansować media publiczne z budżetu państwa, może pozwolić odpisywać abonament od podatków, zamiast uzależniać publiczne radio i telewizję od rządowej administracji".
Gdyby pod oświadczeniem, którego fragmenty przytoczyłem, podpisało się 100 tysięcy obywateli, nie byłby to dla wiodącej prasy fakt godny wzmianki nawet w formie depeszy, a żurnaliści doszukiwaliby się co najwyżej bezpośredniego udziału w sprawie działaczy PiS. Jednak pod tymi słowami podpisali się m.in. Andrzej Wajda, Krzysztof Penderecki, Julia Hartwig, Stanisław Różewicz, Krzysztof Zanussi, Henryk Mikołaj Górecki, Maja Komorowska, Krzysztof Krauze, Agnieszka Holland, Juliusz Machulski, Jerzy Hoffman, Krystyna Janda, Izabela Cywińska, Olgierd Łukaszewicz i Krzysztof Kolberger.
Takiej plejady gwiazd nie dało się przemilczeć. Dlatego my zwykli zjadacze chleba mogliśmy o tym się dowiedzieć, a Jego Miłość premier Tusk poczuł się w obowiązku stwierdzić: „Mogę uspokoić, że ci wszyscy, którzy oferują warte wspierania dzieła kultury, w tym nowym systemie także znajdą środki" - co było jakby nie do końca na temat, a w dodatku zabrzmiało groźnie. Ponieważ jednak słowa te padły z ust premiera tak umiłowanego (przez wielkie masmedia) nikt grozy się nie dopatrzył. A przecież to jasny sygnał dla różnych artystów, pieszczochów publiczności i krytyki, że ktoś teraz gdzie indziej będzie się oceniać, czy dane dzieło kultury jest warte wspierania czy nie. Stąd lepiej dwa razy pomyśleć, nim znów coś się zbiorowo podpisze, bo może to przypadkiem być później uwzględnione przy ocenie samego dzieła. Przecież nie dla wszystkich wystarczy pieniędzy i czasu antenowego, nieprawdaż? Podejrzewam, że po takiej ripoście artyści mieli prawo dojść do wniosku, że ich zbiorowe i zaangażowane dzieło okazało się być przykładem twórczości naiwnej.
Wart zauważenia jest również argument za zniesieniem abonamentu r-tv użyty przez premiera Tuska. Jego zdaniem abonament należy zlikwidować, bo stał się nieskuteczną daniną, której i tak wiele osób nie płaci.
Wywód niczym grom z nieba oznajmiający niewzruszoną wolę bogów. Zastanawiam się tylko, czy niska skuteczność w ściganiu sprawców takich przestępstw jak kradzieże kieszonkowe, kradzieże rowerów lub plądrowanie piwnic zaowocuje zniesieniem penalizacji tych czynów? Żeby było jasne: nie porównuję niepłacących abonamentu radiowo-telewizyjnego do kradnących, a tylko zastanawiam się nad logicznymi konsekwencjami słów szefa rządu.
Oczywiście, można zwiększyć skuteczność ściągania abonamentu tak jak zrobiono to w Wielkiej Brytanii. Ale to byłoby zbyt proste i oczywiste, więc przyjmie się odwrotny kierunek. Brak sensu i logiki? Pozornie tak.
Pozornie, bo problem abonamentu też jest pozorny. Prywatne telewizje już od co najmniej kilku lat gromadzą dług wdzięczności wybranej części środowisk politycznych, czasem tylko (zwykle niebezpośrednio) przypominając, czego oczekują w zamian. Nadchodzi czas wykupu tych weksli. Lista oczekiwań nie jest długa:
1). Telewizja publiczna ma zaprzestać konkurowania na rynku reklam.
2). TVP ma być zbyt uboga by ofertą programową konkurować z prywatnymi telewizjami, wciąż mozolnie wdrapującymi się na poziom zysków, jakich oczekują właściciele (likwidacja abonamentu to jedna z dróg do tego celu).
3). Należy zadbać, by telewizją publiczną kierowali odpowiedni ludzie, którzy będą wiedzieli, komu nie wchodzić w paradę, posłusznie i pracowicie będą likwidować powierzony im majątek oraz podejmować „właściwe" decyzje w sprawie wyprowadzania produkcji programów, (czyli pieniędzy) poza firmę.
Z tego punktu widzenia kurs polityczny władzy jest sensowny i logiczny, a co ważniejsze jest już przesądząny. Roma locuta, causa finita.
Komentarze
Pokaż komentarze