Ciotka artystka, część 2

Ciotka artystka stawiła się punktualnie na proszoną kolację do Hiobowskich. Na szczęście się przebrała i zamiast czegoś podobnego do worka na ziemniaki miała na sobie normalną suknię. Zasiedli do stołu wśród lekkiej rozmowy. Mama podała dania wykonane według przepisów najnowszej mody kuchni europejskiej, drukowanych w odcinkach w "Wiodącym Tytule Prasowym". Łukaszek niestety zepsuł początek uroczystości, kiedy to obejrzał specjały kuchni śródziemnomorskiej przygotowane w wykwintny sposób i zapytał kiedy dadzą coś do jedzenia.
Temat wystawy wrócił, bo siostra Łukaszka nie była na niej. W tym czasie była na randce z chłopakiem w ruinach przepompowni nad rzeką.
Ciotka poopowiadała, że pojawiła się zaprzyjaźniona reporterka z lokalnego oddziału "Wiodącego Tytułu Prasowego". Opowiadała też o dość chłodnym, ba, obojętnym przyjęciu dzisiejszego otwarcia.
- Poza tą grupką kołtunów, którzy na początku zrobili awanturę - wspomniała rodzinę Grubego Maćka. - Nie znacie ich przypadkiem?
- Ja... - zaczął Łukaszek, ale mama weszła mu w słowo i przesyłając mu groźne spojrzenie powiedziała, że oczywiście nikogo takiego nie znają i znać nie mogą.
- We Francji to dopiero jest coś - wspomniała ciotka. - Ten nasz ciemnogród to się nie umywa do nich! Tam to wystarczy wyjść na miasto to zaraz jacyś fundamentaliści gonią z czarczafem i wrzeszczą "zakryj się nieczysta kobieto". A tu zerwiesz takiej smarkuli krzyżyk z szyi i nic, normalnie nic.
- Zerwać krzyżyk z szyi? - dziadek był wstrząśnięty.
- No bo jakim prawem ona manifestuje swoją religię, obrażając tym samym moje uczucia niereligijne?
- Ciocia nie wierzy w Boga? - zapytała siostra Łukaszka.
- Oczywiście, że nie!
- Więc jak krzyż może obrażać? Przecież dla niewierzącego to tylko dwa patyczki - zapytał chytrze dziadek. Ciotka trochę się zamotała z odpowiedzią, ale show dziadkowi ukradł Łukaszek z pytaniem czy każdy krzyż obraża ciotkę.
- Oczywiście, że tak!
- A taki krzyż obraża? - Łukaszek złożył na krzyż oba palce wskazujące i wyciągnął je przed siebie.
- Łukasz, przestań - poprosiła cicho mama. Ciotka słabo się roześmiała i powiedziała, że taki to nie.
- A taki? - Łukaszek złożył na krzyż widelec i nóż i machał tym przez stół w stronę ciotki.
- Łukasz! - krzyknęła mama. Tata neutralnie zagaił o stronę finansową takich wystaw.
- Och nieźle, Unia hojnie walczy z uprzedzeniami - roześmiała się ciotka i wymieniła jakąś kwotę.
- Za pokazywanie gówna w sikach? - załamał się tata i został opierniczony przez mamę, która rozmarzyła się, że może Łukasz zostanie artystą tak jak ciotka. I jakby na zawołanie Łukaszek, który wcześniej wrzucił pokruszonego kabanosa do dzbanka z sokiem jabłkowym, zawołał:
- Zobaczcie, zrobiłem dzieło sztuki jak ciocia! - podniósł dzbanek do góry i pomachał nim. Kawałki kabanosa zawirowały w soku, podobieństwo do eksponatów ciotki była nie do podważenia. Babcia rzuciła okiem na dzieło Łukaszka, złapała się za usta i wybiegła. Mama, chociaż przed chwilą chciała, aby Łukaszek poszedł w ślady ciotki, teraz strasznie się zdenerwowała i kazała synowi opuścić pokój.
Łukaszek poszedł do siebie. Pograł trochę na komputerze w "Siecz i rąb" ("To nie jest żadna strzelanina, zapewniam panią" - powiedziała sprzedawczyni w sklepie i miała całkowitą rację). Potem stwierdził, że najadł się wyjątkowo dużo i warto by pozbyć się tego, co zalega mu w brzuchu. A kiedy siedział na muszli w toalecie przyszły mu na myśl słowa ciotki i wymyślił Plan.