Ciotka artystka, część 3, ostatnia

Ciotka artystka kończyła kolację u Hiobowskich jedynie w towarzystwie mamy i taty Łukaszka. Dziadek poszedł w ślady babci i Łukaszka, ale opuścił pokój z własnej woli. Bał się, że po serii wypowiedzi ciotki na temat patriotyzmu (kaleczący duszę zabobon) i ojczyzny (atawistyczny balast) może się dopuścić na niej rękoczynu.
Ciotka pożegnała się z siostrą i szwagrem, rzuciła jeszcze parę uwag odnośnie rozwoju swojej kariery:
- Gombrowicz... Masłowska... Nieznalska... i ja! - ubrała się, pomachała w drzwiach i poszła.
Łukaszek nawalał na komputerze w "Siecz i rąb", dziadek czytał Dmowskiego i próbował się uspokoić, babcia sprzątała ze stołu (dzieło Łukaszka sprzątnęła jako pierwsze), mama oglądała odcinek amerykańskiego serialu "T jak tolerancja" (akurat ksiądz afroamerykanin wyznawał miłość szesnastoletniemu prawnikowi), a tata wyszedł odetchnąć na balkon (w pokoju było duszno). I właśnie przez balkon napłynął do mieszkania potworny, ochrypły, niesamowity wrzask. Wszyscy poderwali się na nogi ogarnięci jedną myślą: coś się stało ciotce!
Jakby na potwierdzenie odezwał się dzwonek domofonu. Rzucili się do słuchawki, mama była pierwsza.
- Halo! Czy to ty?! Halo! - krzyczała mama do słuchawki, ale ze słuchawki wydobywało się tylko jakieś buczenie, przerywane słowami "gnojki", "ciemnogród" i "polski antysemityzm". Cała rodzina ubrała się i pobiegła do windy.
- Kara boska ją spotkała - powtarzał przejęty dziadek.
- Za tą zgniliznę moralną z zachodu - dodała babcia.
- Zgwałcili ją! - rozpaczała mama.
Tata i Łukaszek nic nie mówili. Tata nerwowo sprawdzał, czy komórka jest naładowana, żeby w razie czego dzwonić po policję. Łukaszek natomiast w zamyśleniu pstrykał paznokciem kciuka o zęby.
Ciotka czekała już na nich pod blokiem. Wyglądała tak, jak w chwili kiedy opuszczała mieszkanie, poza tym, że płakała. Nie odpowiadając na żadne pytanie kazała im gestem iść za sobą. Doszli tak na parking, gdzie stał samochód ciotki artystki - nowa, srebrna Alfa Romeo. Na jej masce w świetle zachodzącego słońca rysowała się grupka niewielkich, ciemnych grudek. Charakterystyczny zapach nie pozostawiał wątpliwości.
- To jest gów... kał - powiedział zdumiony tata.
- Aaaaa! - ciotka wydała z siebie okrzyk wściekłości. - No jak tak można! Zbezczezcili mój samochód! Prześladują mnie! Nie ma, nie ma w tym kraju wolności słowa, wolności wypowiedzi! Terror kołtunerii! Co za rozwydrzenie, brak tolerancji, szowinizm! Jak można wysmarować komuś samochód gównem! Aaaa! - na twarzy ciotki łzy mieszały się z makijażem i wyrazem triumfu. - Ale ja im pokażę! Zaraz zadzwonię do mojej znajomej redaktorki i cały świat zobaczy jak się prześladuje artystów! Cóż to za wspaniały punkt w mojej karierze!
Rodzina milczała. Mama zdobyła się na to, aby zapytać o samopoczucie ciotki.
- Dobre, dobre, pomimo tego okropnego... - i ciotka spojrzała z obrzydzeniem na maskę auta.
- Nie podoba się cioci? - spytał cicho Łukaszek.
Nagle wszyscy pomyśleli o tym samym i zrobili przerażoną minę.
- To chyba nie ty... - zaczął dziadek. Łukaszek pokiwał głową.
- Jak ty żeś to... zrobił? - zapytał tata. - Chyba nie... tutaj?
Babci i ciotce zrobiło się słabo. Babci na myśl o zgniliznie moralnej, ciotce na myśl o wchodzenie butami na maskę jej samochodu.
- Wyłowiłem z sedesu srajtaśmą - wydukał czerwony jak burak Łukaszek. - Wziąłem w foliówkę... Zjechałem windą... I położyłem tak, żeby ciocia widziała jak będzie wychodzić!
- Ale dlaczego, Łukasz? - mama była wzburzona. - Dlaczego?
I Łukaszek na pół becząc, na pół zatykając się ze wstydu opowiedział, że chciał cioci zrobić przyjemność. No bo przecież ciotka sama przyznała, że lubi oglądać klocki. I cioci podobał się ten numer z dzbankiem i sama go zachęcała żeby poszedł w jej ślady.
- Usuń to - poprosiła słabo ciotka zaciskając zęby. Łukaszek wziął kawał gazety i usunął, pozbierawszy i wyrzuciwszy do śmietnika. Kiedy chciał przetrzeć maskę gazetą ciotka powstrzymała go twierdząc, że i tak chciała jechać na myjnię.
- Przepraszam - powiedział Łukaszek i podał ciotce rękę. Tą, którą sprzątał. No i wtedy się zaczęło. Ciotka zaczęła krzyczeć na mamę "masz syna koprofila", mama zaczęła krzyczeć "sama masz z deklem", dziadek powtarzał "kara boska, rozum wam odjęło", babcia błagała "dajcie spokój, ludzie patrzą". I tylko tata zachował przytomność umysłu - gdy zobaczył, że Łukaszek filmuje to wszystko komórką zaraz mu ją zabrał.
- Ale tato! Bylibyśmy gwiazdami na Youtube!
Tata był jednak niewzruszony.