Miasto zawrzało. Padały różne kandydatury. Tragicznie zmarły Stanisław Pyjas. Tragicznie zmarły ksiądz Popiełuszko. Tragicznie zmarła Barbara Blida. Tragicznie zmarły Krzysztof Olewnik.
Media ruszyły do boju, codziennie w lokalnych gazetach i lokalnej telewizji pojawiały się wypowiedzi mieszkańców i sondy uliczne. Swój wkład w historię miasta miał również Gruby Maciek. Jakimś zbiegiem okoliczności pojawił się w ulicznej sondzie telewizyjnej, gdzie napiętym głosem oznajmił, że najlepszym patronem dla szkoły byłby Batman. Następnego dnia Gruby Maciek został zacytowany przez lokalne wydanie "Wiodącego Tytułu Prasowego" (kto się może pochwalić podobnym osiągnięciem w wieku ośmiu lat?). W artykule stwierdzono, że podobne bzdury mogą nadszarpnąć wizerunek Polski w świecie, że społeczeństwo jest zdezorientowane i należy wskazać mu odpowiedni kierunek poszukiwań. Kierunek wskazano kilka dni później, a dokonał tego były radny miejski (przestał być radnym, kiedy się okazało, że był TW). Były radny miejski wskazał tragicznie zmarłego Bronisława Geremka - akurat mijała piąta rocznica śmierci profesora.
W weekendowym lokalnym wydaniu "Wiodącego Tytułu Prasowego" ukazał się wywiad z byłym prezydentem Lechem Wałęsą (od jakiegoś czasu udzielał wywiadów tylko "WTP"). Były prezydent nazwał zmarłego profesora największym polskim politykiem XX wieku. Dodał też, że był dla niego największym autorytetem, nawet przed Janem Pawłem II (ale Ojciec Święty był tuż-tuż za) i że właściwie to Geremek jednoosobowo obalił komunizm, a on - Wałęsa - pełnił jedynie rolę doradczo-pomocniczą. Ot, choćby ten słynny skok przez płot - tak naprawdę to wracał ze sklepu, bo poszedł po zapałki do fajki profesora. Sądząc po artykułach "WTP" Geremek już został patronem, a sama procedura to czcza formalność. "WTP" miał już w tym wprawę - po serii artykułów Jacek Kuroń został patronem chorągwi harcerskiej.
- To Geremek będzie patronem mojej szkoły? - zapytał Łukaszek.
- Kto to jest Geremek? - zapytała siostra Łukaszka.
- Jak można nie znać najświatlejszej postaci polskiej transformacji! - załamała ręce mama. - Polityk, wybitny mąż stanu! Intelektualista! Profesor! Nie żyje!
- Żyd i komuch! - warknął dziadek. - Był w PZPR!
- Żyd i solidaruch! - warknęła babcia. - Zdradził PZPR!
- Ciekawy człowiek, u nas komuna, a on sobie jeździł po świecie - tata uśmiechnął się z przekąsem. Wybuchła kłótnia, w trakcie której pojawiły się nazwiska innych kandydatów na patrona i przywołano ich tragiczną śmierć.
- Słuchajcie, ja mam pewien pomysł - powiedział wreszcie tata Łukaszka. - To powinien być ktoś lokalny, ktoś stąd, prawda Łukasz? Co tak kiwasz głową, masz już kogoś na myśli? Tylko błagam, nie mów, że to Batman.
- Przecież Batman nie jest stąd - powiedział Łukaszek poważnie. - Ale ja myślałem o kimś innym.
- No? No kto???
- Pan Sitko! - wypalił Łukaszek. Odpowiedź zwaliła rodzinę z nóg.
- Co?! - krzyczeli wszyscy. - Mąż dozorczyni? Przecież on żyje! I pije! Io pijak! I żul! I pedofil! I pedał! I Żyd! I komuch! I krzywo patrzy! I ordynarny jest! I pali fajki w windzie! I pijak! I żul! Dlaczego?
- Bo zjebał się ze schodów i złamał rękę - wytłumaczył Łukaszek. - Pani Sitko mówi, że to prawdziwy dramat, bo musi starego teraz podmywać. Co to znaczy podmy...?
- Stop! - przerwał mu tata. - Chłopie, czyś ty oszalał? Nieważne dla ciebie, że pan Sitko jest... no, jaki jest, ty chcesz, żeby był patronem szkoły, bo się zje... bo spotkała go tragedia?
- A wasi to co, lepsi? - zdumienie Łukaszka nie miało granic.


Komentarze
Pokaż komentarze (1)