Anarchiaaa, część 1

Łukaszek skakał po tapczanie rycząc "Anarchia! anarchia!" do wtóru piosenki z serialu. Szósta obecnie edycja prezentowała przygody młodego człowieka (w tej roli Tomasz Karolak) lat trzydzieści dziewięć i pół (pomimo sześciu lat trwania emisji), jego syna (Tomasz Karolak), byłej żony (Tomasz Karolak), rodziców (Tomasz Karolak i Tomasz Karolak) oraz znajomych z zespołu (Tomasz Karolak, Tomasz Karolak, Cezary Pazura i Tomasz Karolak).
- Będziesz ty wreszcie cicho! - ryknął tata i został opierniczony przez mamę.
- Jak możesz blokować rozwój psychiczny naszego dziecka! Jeszcze wyrośnie z niego jakiś... Giertych!
Do pokoju zajrzał kuzyn-kontestator, który akurat wpadł z wizytą. Kuzyn miał dwadzieścia parę lat i studiował zaocznie pakowanie próżniowo, a głównie spędzał czas na jeżdżeniu po Europie i protestowaniu. Znaczy się - alterglobalista.
- Lubisz anarchię? - przysiadł na tapczanie obok Łukaszka, łobuzersko mrugnął okiem. - Anarchia jest fajna, nie?
- E... No ja nie bardzo jeszcze wiem co to jest...
Kuzyn przystępnie wyłożył Łukaszkowi podstawy anarchii.
- To tak można? - zapytał wystraszony Łukaszek.
- Oczywiście - zachęcił go kuzyn. Pożegnał się i wyszedł.
Łukaszek zawiązał sobie chustkę na twarzy i poszedł do kuchni rycząc "anarchiaaa!". Tata akurat wyszedł z domu, bo inaczej wysoce prawdopodobne by było, że skończyło by się laniem. Mama jednak była wyrozumiała i tolerancyjna.
- Och synu, jak ty pięknie demonstrujesz.
- Anarchiaaa! - darł się Łukaszek, ale wyczuwał, że było coś nie tak. Brakowało mu przełamywania oporu społecznego, o którym wspominał mu kuzyn. Spróbował więc czegoś innego.
- Nie idę jutro do szkoły!
- Oczywiście synu, są wakacje.
- I śpię do jedenastej!
- Jak chcesz.
- I... I... - zamyślił się Łukaszek bo chwilowo wyczerpała mu się amunicja. Spojrzałn na leżącą na stole gazetę i paroma szybkimi ruchami zamienił ją w strzępy. Mama odwróciła się na odgłos dartego papieru i kiedy zobaczyła co jej syn zrobił z nieczytanym jeszcze feministycznym dodatkiem do "Wiodącego Tytułu Prasowego" pod tytułem "Dumnie sterczące push-upy" to krew w niej zawrzała.
- Tego już za wiele! Łukasz! Nie dostaniesz kolacji! Są pewne granice, których przekraczać nie... - i aż się złapała za usta słysząc co mówi. Łukasz, świadomie lub nie (raczej to drugie) zadał jej straszny cios krzycząc:
- Faszystka!
Wieczorem zadzwonił kuzyn kontestator z pytaniem jak tam idzie Łukaszkowi demonstrowanie.
- Do kitu - pożalił się Łukaszek. - Nie dość, że nie dostałem kolacji, to jeszcze dostałem lanie od mamy. Do chrzanu z taką anarchią, w telewizji to jest inaczej...
W tym momencie kuzyn, chwycony za serce, obiecał Łukaszkowi, że pokaże mu piękno anarchii i wprowadzi go w jej tajniki. Kuzyn co prawda słyszał o katastrofie jaką zafundował Łukaszek ciotce artystce, ale pomyślał, że to jednostkowy przypadek, i że jego coś takiego nie spotka.
Mylił się.