Dzisiaj Łukaszek wytropił bardzo ciekawą informację i umierał z ciekawości kto i kiedy podejmie ten temat przy obiedzie. Okazało się, że nikt! Łukaszek chodził jak struty przez całe popołudnie, nawet mama to zauważyła. Po niewinnym zapytaniu co mu jest, Łukaszek eksplodował. Jak to co się stało! Bardzo ważna rzecz się stała!
- O, tu jest - pokazał artykuł palcem na drugiej stronie "Wiodącego Tytułu Prasowego".
- Dziwne, w innych gazetach o tym nie piszą - zdumiał się dziadek.
- A co tam jest w ogóle? - zapytała babcia. I Łukaszek odczytał:
- Sejm pod przewodnictwem marszałka Radka Sikorskiego przegłosował ustawę zgłoszoną przez rząd Grzegorza Schetyny zakazującą dawania dzieciom klapsów!
- Że też takimi gównami się zajmują - powiedział załamany tata Łukaszka.
- Ha ha! - triumfował Łukaszek. - Nic mi nie zrobicie! Koniec z przemocą domową! Teraz będę mógł robić co chcę! A nie to co mi każe rodzina! Ha ha!
- Jeszcze nie wiadomo co zrobi prezydent - ostrzegł go tata.
- Łukaszku nie kochasz nas? - zapytał łzawo dziadek grając podstępnie na nucie sentymentu.
- Niech dziadek da spokój - ofuknęła go mama. - Kochać, też coś! Wzór ma brać z rodziców!
- Rodziców słuchać? - skrzywiła się babcia. - Pawlik Morozow to tylko partii słuchał, ale te czasy już nie wrócą...
- I Bogu dzięki - przerwał tata i wysunął nogę do przodu. - Słuchaj mały, masz nas słuchać, bo jak nie...
- To co? - Łukaszek też wysunął nogę do przodu. - Nie wolno ci dać mi klapsa!
- Bo co?
- Bo jak policja wpadnie...
- Nakablujesz? - tata zmrużył oczy i wykonał ruch jakby opierał dłoń na colcie wiszącym u biodra.
- W życiu - zapewnił Łukaszek i zrobił taki sam ruch. - Ale tak będę krzyczał, że sąsiedzi zadzwonią.
- Ile razy dresy się darły i nikt nie dzwonił...
- Jak dziecko krzyczy to inaczej. Zadzwonią - upierał się Łukaszek. - A wtedy was wszystkich zamkną. Poza mamą.
- Kocha mnie - ucieszyła się mama i zaraz poprawiła: - Szanuje mnie! Mam autorytet.
- Ktoś musi mi zrobić kolację - wyprowadził ją z błędu syn. - Zamkną was i nikt mi nie będzie nic kazał.
- Nie zamkną - tata zaczął się powoli przysuwać do Łukaszka. - Bo ta ustawa mówi tylko o klapsach. A nie mówi nic na przykład o ciągnięciu pyskatych szczeniaków za uszy - i tata zademonstrował. Łukaszek rozdarł się boleśnie. Tata mówił dalej i demonstrował: - I nic nie mówi o szarpaniu za włosy. Ani o kopnięciu w zadek. Ani o przyduszaniu do podłogi. Ani o...
Dzwonek do drzwi im przerwał.
- Jakieś debile piszą te ustawy! - poskarżył się Łukaszek z poziomu dywanu.
Przyznali mu rację, wszyscy poza siostrą.
- Co to jest ustawa?
- To jest akt prawny - wytłumaczyła jej mama.
- Akt to wiem - rozpromieniła się siostra. - Ale prawny? Że niby legalny? Legalna pornografia?
Nie zdążyli ją poprawić bo znowu zabrzmiał dzwonek. Mama otworzyła i wszedł pan Sitko, mąż pani Sitko, dozorczyni. Był nieogolony i trochę pijany.
- Bije pan dziecko? - zachrypiał widząc tatę Łukaszka przygniatającego Łukaszka do podłogi.
- Biję - potwierdził tata.
- Może pan mieć problemy - poinformował tatę Łukaszka pan Sitko. - Ta ustawa co ją dzisiaj przyjął Sejm zabrania dawać klapsy dzieciom.
- To nie jest klaps, ja go przyduszam do podłogi - wyjaśnił tata Łukaszka.
- Sąd to może różnie widzieć. Ale powiem panu, że ta ustawa dotyczy tylko rodziców. A ja rodzicem dla Łukaszka nie jestem, więc jakby co, to może mnie pan zawołać, a ja... za paczkę fajek... no wie pan...
- Pan wie co to jest ustawa! - zawołała siostra Łukaszka. - Szacun!
Pan Sitko uśmiechnął się smutno.
- Ano wiem... Bo jest taka ustawa... o wychowaniu w trzeźwości...


Komentarze
Pokaż komentarze (4)