Biedne, małe, chińskie dzieci, część 1

Łukaszek i Gruby Maciek po wyjściu ze szpitala znowu zaczęli się nudzić. Pochodzili po osiedlu, zajrzeli tu i tam. I kiedy wrócili pod blok okazało się, że rodzice Grubego Maćka dokądś jadą i zabierają syna ze sobą. Łukaszek został sam. Zachciało mu się pić, ale wolał nie wracać do domu - zaraz zostałby zagoniony do sprzątania, czy zakupów. Wydłubał z kieszeni resztkę zaoszczędzonej tygodniówki i poszedł do osiedlowego sklepiku. Przestudiował dokładnie ceny na puszkach z napojami gazowanymi i stwierdził, że jest drogo. Poinformował o tym pana sprzedawcę, czym wprawił go w furię.
- Jak ci się nie podoba gówniarzu, to nie kupuj!
- Nie podoba mi się - powiedział Łukaszek uwieszając się na drzwiach, co dodatkowo irytowało pana sprzedawcę. - I pan też mi się nie podoba. Ja pójdę kupić sobie picie w markecie osiedlowym a u pana nie.
- A kupuj se!
- I powiem Grubemu Maćkowi żeby też u pana nie kupował. I rodzicom też. I babci i dziadkowi też. I siostrze - powiedział Łukaszek i poszedł, a pan sprzedawca został z myślą, że stracił iluś tam potencjalnych klientów.
Łukaszek powędrował do marketu, stanął przed lodówką i wahając się pomiędzy Pierwszą Colą a Drugą Colą wybrał puszkę tej pierwszej. Sącząc z wolna zimny roztwór kwasu ortofosforowego wrócił pod blok i wpadł - z okna zawołała go mama. Wjechał windą i wszedł do mieszkania. Nie dowiedział się, czego od niego chcieli bo już w korytarzu siostra zobaczyła co trzyma w ręku i podniosła krzyk. Zaciągnęła go do kuchni gdzie siedziała mama (gotowała kuskus), babcia (kisiła ogórki) i dziadek (otwierał konserwę turystyczną bagnetem, pamiątką z września '39 i pomimo ostrzeżeń, że w końcu zrobi sobie krzywdę nie sięgał po otwieracz).
- Mamo, mamo, on pije Pierwszą Colę!
Mama zaniemówiła ze zgrozy, ale tylko na chwilę.
- Łukasz! Jak możesz!
- Pić takie świństwo! - dodał dziadek.
- Imperialistyczne! - pojechała Ważykiem babcia.
- Ale o co chodzi? - zdziwił się Łukaszek. Mama wyjaśniła mu, że wszyscy bojkotują Pierwszą Colę, ponieważ produkująca ją firma wykorzystuje biedne, małe, chińskie dzieci!
- Nie wiedziałem - stropił się Łukaszek.
- Jak mogłeś nie wiedzieć! - siostra Łukaszka wyczuła rzadką okazję udowodnienia, że jest mądrzejsza od swojego młodszego brata. - W "Hedonce" o tym piszą!
- Olewam "Hedonkę" - rzekł Łukaszek z godnością. - Jak to, firma wykorzystuje dzieci?
- Widzisz Łukaszu - mama kucnęła przed nim i wzięła go delikatnie za ręce. - Świat, ten nasz świat, na którym przyszło nam żyć, jest niesprawiedliwy społecznie. Rozumiesz?
Niestety, Łukasz nie zrozumiał. Mama spróbowała prościej.
- Na świecie nie ma wszystkiego równo, prawda? Ale na szczęście są ludzie, którzy walczą o to, aby ci co mają coś... y... najwięcej, podzielili się z tymi co mają najmniej. A najmniej mają biedne, małe, chińskie dzieci!
- Najmniej czego?
- Wszystkiego! - mamie zaczęła latać powieka. - Wszyscy ludzie są równi, więc powinni mieć wszystkiego równo!
- Oceny też powinny być równe? - zapytał niewinnie Łukaszek.
Mama wyczuła podstęp, ale żeby nie wstrzymywać rozmowy powiedziała:
- No przyjmijmy, ze też.
- Hurra nie musiałbym się uczyć! - Łukaszek zaczął tańczyć po kuchni.
- Jak to? - zdumieli się wszyscy.
- No bo po co jak oceny byłyby równe?! - uradowany Łukaszek nie mógł pojąć, że dorośli nie widzą tak oczywistej rzeczy.
- A jeśli te oceny byłyby owszem równe, ale negatywne? - próbowała ratować sytuację babcia.
- A tam, zawsze się znajdą tacy co lubią się uczyć, zresztą i tak moja klasa ma wysoką średnią, niech się uczą inni - Łukaszek śmiało rozwijał teorię szkolnego socjalizmu. Mama zaprotestowała.
- Łukasz, wróćmy do rzeczy materialnych, do tego co posiadamy. Spróbujmy innego przykładu. Jakie tata Waldka ma auto?
- Volvo!
- A my jakie mamy?
- Ładę. A pani Sitko nie ma wcale auta, bo mówi, że jej stary...
- Nie mieszajmy do tego pani Sitko! - zdenerwowała się w końcu mama. - Jakbym gadała z twoim ojcem, on też nigdy nie widzi prawdziwego sedna problemu! Jeżeli my mamy Ładę, a tata Waldka ma Volvo i jest to nierówno, to jak by to było, gdyby było równo?
- Mielibyśmy pół Łady i pół Volvo - powiedział Łukaszek.
- Głupek - zachichotała siostra - wszyscy mielibyśmy Volvo.
- A gdzie podziałyby się wszystkie Łady? - zgasił ją Łukaszek.
- Nie gniewaj się kochana, ale to tylko teoria, w praktyce są zawsze te... no... wypaczenia - powiedziała babcia do mamy. - Wszyscy mielibyśmy Łady.
- Guzik prawda - burknął dziadek, który otworzył wreszcie konserwę. - Wszyscy chodzilibyśmy pieszo, jak pani Sitko. A Volvo mieliby ci, co pilnowaliby, żebyśmy wszystko mieli po równo.
I dziadek został wyrzucony z kuchni.