Dzisiejsza Gazeta Wyborcza (26.luty) obszernie relacjonuje stosunki oficerskie pomiędzy generałem Andrzejem Błasikiem, a kapitanem Arkadiuszem Protasiukiem. Obaj zginęli w wypadku pod Smoleńskiem.
Pierwszy był dowódcą wojsk lotniczych, drugi oficerem 36 pułku lotniczego i pilotem TU-154, tragicznie roztrzaskanego podczas próby lądowania w Smoleńsku.
Po publikacji raportu MAK, w którym zaznaczono, że sekcja zwłok generała Błasika wykazała 0,6 promila alkoholu w jego krwi, rozpętała się w Polsce burza medialna o deptaniu przez Rosjan honoru polskiego oficera. Propaganda PIS podnosiła, że umieszczenie tego faktu w raporcie MAK, to cyniczny zabieg rosyjskiej komisji dla zasugerowania niskiego morale polskich oficerów i przypisanie im wyłącznej winy za wypadek, w imię odwrócenia uwagi od rosyjskich sprawców katastrofy.
Tymczasem upublicznione incydenty zaistniałe między polskimi oficerami przed tragicznym startem rządowego tupolewa do Smoleńska odbrązawiają ten oficerski honor tak patetycznie akcentowany w debacie publicznej kilka całkiem nie honorowymi zdarzeniami.
Świadek pierwszego incydentu, chorąży BOR-u (nazwisko nie ujawnione) poświadcza, że tuż przed startem samolotu słyszał kłótnię pomiędzy gen. Błasikiem, a kapitanem Protasiukiem (pilotem TU-154). Chodziło o to, że Protasiuk nie chciał lecieć w tych niekorzystnych warunkach atmosferycznych. Wtedy generał zwymyślał go wulgarnymi słowami. Kazał mu iść do kokpitu i sam wbrew regulaminowi zameldował prezydentowi o gotowości do lotu.
Drugi incydent związany jest z porucznikiem Wolsztynem (oficerem tego samego pułku), który wcześniej wylądował w Smoleńsku i całkiem nie honorowym językiem prowadził rozmowę z pilotem TU-154. Oto ona:
„Wiesz co, ogólnie rzecz biorąc, to piz.. tutaj jest. Widać jakieś czterysta metrów około [w poziomie] i na nasz gust podstawy [zawieszone chmury, widzialność pionowa] są poniżej 50 metrów, grubo”.Potem dodał:
„No nam się udało w ostatniej chwili wylądować. No, natomiast powiem szczerze, że możecie spróbować, jak najbardziej.”
Trzeci przykład to język, którym posługiwali się piloci w czasie lotu jest wysoce nieparlamentarny i tym samym mało honorowy jak na polskich oficerów w ogóle, a tych za plecami których siedział prezydent Polski w otoczeniu najwyższych osobistości w państwie w szczególności. Oto rozmowa: „Za wielką wodę… dowódca mówił… na czterogwiazdkowego generała i teraz tak zapierd… bo musi jeszcze nalatać 40 godzin… Nie, a jak nie może, to jeszcze zapierd… do Poznania”.
Taki język to niesamowity uszczerbek dla honoru oficerów polskiego wojska. Pomijam poziom inteligencji rozmówców w kokpicie, bo przecież musieli wiedzieć, że wszystko rejestrują samolotowe nagrywarki (czarne skrzynki).
Jak to więc jest z tym honorem współczesnych oficerów polskiego wojska?
Ocenę tego pozostawiam czytelnikom. Osobiście jestem mocno zawstydzony tym stanem rzeczy.


Komentarze
Pokaż komentarze (33)