Podczas jakiejś dyskusji na temat ewentualnego udziału gen. Wojciecha Jaruzelskiego w beatyfikacji Jana Pawła II, ktoś z dyskutantów stwierdził, że mamy kłopot z generałem.Inny dyskutant spointował tę wypowiedź, że to nic dziwnego, bo Polacy generalnie mają kłopot sami z sobą.
To dość trafna pointa, bo rzeczywiście nieustannie plączemy się, choćby w ocenie naszej najnowszej historii i jej twórców.
Część Polaków transformację ustrojową w roku 1989 wynegocjowaną przy Okrągłym Stole uznaje za polityczny majstersztyk (bez przelewu krwi), inni zaś za perfidną zmowę opozycji demokratycznej z komunistami.
Postać gen Jaruzelskiego jedni uznają za męża stanu kiełzającego beton PZPR i zmuszenie go do ustępstw przy Okrągłym Stole, inni traktują to jako zabieg politycznej perfidii dla zachowania wpływów komunistów w III RP.
Podobnie jest z prezydenturą generała. Część z nas sytuuje ją jako normalną, inni dezawuują ją do roli atrapy, bo nie pochodzącą z wyborów powszechnych.
Kłopot sami z sobą mają także politycy PIS. Oni właśnie wynieśli aferę hazardową z udziałem polityków PO do skali katastrofy narodowej, zaś oskarżenia o nieczyste sprawki Marcina Dubieneckiego (zięcia śp. Lecha Kaczyńskiego) – blisko usytuowanego przy Jarosławie Kaczyńskim, będące przedmiotem badań prokuratury i Naczelnej Rady Adwokackiej, nazywają nagonką na rodzinę prezesa PIS.
Wybór Bronisława Komorowskiego na prezydenta Polski Jarosław Kaczyński określił nieporozumieniem i oświadczył, że nigdy mu nie poda ręki. Kiedy jednak prezydent powiedział, że nie musi desygnować na premiera polityka z partii zdobywającej najwięcej głosów, PIS podniósł raban o łamaniu politycznych zwyczajów. Politycy PIS bowiem odebrali to jako zapowiedź, że gdyby ta partia wygrała wybory to Jarosław Kaczyński nie otrzyma od prezydenta nominacji do tworzenia rządu.
Ten incydent jest nawet komiczny, bo jak sobie wyobraża J. Kaczyński odebranie od prezydenta ewentualnej nominacji do tworzenia rządu bez podania mu ręki przy wręczaniu tej nominacji? Powinien być raczej wdzięczny Bronisławowi Komorowskiemu, że ten szanuje jego wstręt do siebie i uwolni prezesa PIS od niezręczności odebrania ewentualnej desygnacji dla tworzenia rządu z rąk prezydenta wybranego przez nieporozumienie.
Oto prawdziwy kłopot Polaków samych z sobą!


Komentarze
Pokaż komentarze (14)