Racjonalność gospodarowania nakazuje oszczędzać, zaś lekkomyślność pożyczać.
Rządowy projekt ustawy o modyfikacji Otwartych Funduszy Emerytalnych (OFE) trafił do sejmu. Spór na tym tle podzielił po połowie polityków i ekspertów ekonomicznych. Zawiłość argumentów spierających się stron ani na jotę nie przybliżyła „zwykłym zjadaczom chleba” zrozumienie problemu. Media również nie potrafią czytelnie wyłożyć zarzewie sporu.
A zarzewiem tym jest kwestia pokrywania wydatków ZUS na wypłaty aktualnych emerytur. Ubezpieczyciel społeczny wypłaca te emerytury z opłacanych bieżąco składek emerytalnych. Jak wiadomo wpływy te nie pokrywają wypłat, do których musi dopłacać budżet państwa.
Rację ma prof. Balcerowicz i inni, którzy gorzko wypominają rządzącym (obecnym i wcześniejszym) zaniedbania w reformowaniu finansów publicznych, sprawczą przyczyną wszystkich obecnych problemów równoważenia budżetu państwa.
Po utworzeniu OFE wpływy składkowe do ZUS uległy jeszcze zmniejszeniu o tę część składek, które są wpłacane do OFE (7,3% wartości składki), co wpłynęło na wzrost deficytu ZUS i powiększenie dopłat z budżetu, czyli podatników.
Winę za ten bałagan ponoszą wszystkie partie dotychczas rządzące, bo nie uporządkowały finansów publicznych tak, aby nie generowały one lawinowego zadłużenia. Przecież przy powołaniu OFE brakujące teraz środki finansowe miały być pokryte min. z prywatyzacji, którą zatrzymały rządy PIS, a PO zabrakło odwagi aby do niej wrócić.
Z pobudek populistycznych poprzednie ekipy rządzące nie przeprowadziły reform finansów publicznych a dzisiaj stroszą się w piórka obrońców społecznych pieniędzy zgromadzonych w OFE ukrywając, że przecież na pokrycie deficytu ZUS (budżetu) były by one ściągnięta z obywateli w formie nieuchronnej podwyżki podatku. Bez pokrycia narastającego lawinowo długu publicznego państwu polskiemu groziło bankructwo na podobieństwo Grecji i innych.
Demonstrowane obecnie zatroskanie losem przyszłych emerytów przez opozycyjne partie, sprawczynie razem z PO obecnego zagrożenia nadmiarem długu, jest zwykłą populistyczną obłudą zasługującą na społeczną wzgardę odwróceniem się do opozycji plecami.
Parafrazując znane powiedzenie Chiraca opozycji można zadedykować, że przy debacie o OFE straciła okazję „by siedzieć cicho”.
Teraz nieuchronnie nadszedł w Polsce czas, by otwarcie zakomunikować, że konieczność oszczędzania jest faktem, czemu nie zapobiegną żadne obłudne protesty opozycji.
Pointą tych wywodów niech będzie wypowiedź dla „The Ekonomist” Lajosa Bakrosa, węgierskiego ekonomisty i polityka krytykującego populizm we wszystkich krajach Europy Wschodniej zrzeszonych w Unii Europejskiej słowami: „W całym regionie reformy zatrzymały się jeszcze przed wybuchem kryzysu. W większości krajów [nowych członków UE] sfera świadczeń publicznych jest w opłakanym stanie. Media są słabe. Finansowanie partii jest skandalizującym źródłem korupcji.”
Słabe to pocieszenie, że nie jesteśmy w Europie Wschodniej wyjątkiem. Szkoda tylko, że nasze ambicje bycia liderem w tej części świata wyparowały na rzecz choroby politycznego populizmu.


Komentarze
Pokaż komentarze (6)