folt37 folt37
436
BLOG

KWĘKANIE POSTSOCJALISTYCZNE.

folt37 folt37 Polityka Obserwuj notkę 6

W porównaniu do izraelskiego ludu wyprowadzonego z niewoli egipskiej, dopiero jedna druga naszej drogi po komunizmie jest za nami. My, podobnie jak uwolnieni z niewoli Żydzi bezustannie sarkamy na różne niewygody życia na wolności. Staliśmy się krajem ludzi narzekających na wszystko wokół, choć prawdziwych powodów do narzekania jest niewspółmiernie mniej niż to demonstrujemy.

Ogląd naszego życia z ulicy potwierdzają statystyki. Ludzie są ładnie ubrani, samochodów jest tak dużo, że zaczyna brakować miejsc parkingowych. Najwięcej w Europie kupujemy telefonów komórkowych, sprzętu elektronicznego i gospodarstwa domowego. W tempie rozwoju budownictwa jednorodzinnego wyprzedziliśmy wszystkie kraje byłego obozu socjalistycznego.

Dlaczego więc ciągle kwękamy niezadowoleni? Dlaczego w środkach masowego przekazu (mediach) dominuje obraz biedy, niedostatku i pesymizmu? Dlaczego nie akcentujemy dobitnie pozytywów życia, które przecież dominują nad niedostatkami?

Może dlatego, iż jesteśmy nieustannie epatowani zjawiskami różnych  patologii, roszczeń, pretensji, itp. – najczęściej ze strony grup społecznych, które nie chcą pogodzić się z bankructwem systemu, preferującego typ społeczny wychowany na micie „równych żołądków”. Media roztkliwiają się nad menelami społecznymi eksmitowanymi za dewastację mienia komunalnego (zobacz mój post z 16. marca) z „troskliwością” godną lepszej sprawy, jednocześnie konsekwentnie ograniczając pokazywanie przykładów obywatelskich sukcesów.

Powszechny odbiorca doniesień medialnych praktycznie nic nie wie o pracowitym wysiłku ludzi tworzących, np.  podmiejskie osiedla domków jednorodzinnych, budowanych na terenach nieuzbrojonych bez dróg, kanalizacji i gazu.

Ludzie ci pałąją dumą  ze swoich sukcesów, bez cienia pretensji o to, że brodzą bo błotnistych uliczkach osiedlowych (często na własny koszt usprawnianych), ponoszą duży koszt wywozu nieczystości i płacą wysokie podatki od nieruchomości (im bogatsza infrastruktura gospodarcza tym wyższy podatek).

Nie pokazuje się ludzi, którzy zbudowali własne, różne rodzinne przedsięwzięcia gospodarcze (najprzeróżniejsze usługi) tworząc lokalny rynek pracy i pomnażając dochód gminy.

Przecież można to robić na wzór prezentacji sportowców, pokazując przykłady pozytywne, godne naśladowania, bo nimi trzeba zarażać innych. Zrażajmy więc pozytywnie.

Tymczasem czytamy utyskiwania samorządowca z Lęborka (GW z 19-20 marca), który sarka, że w jego mieście odradza się układ z PRL-u, bo burmistrz otacza się własnym dworem, itd., itp. Ów samorządowiec przyznaje, że był we wcześniejszej kadencji wiceburmistrzem miasta i nie mógł zapobiec kostnieniu samorządu. Narzeka na interesowność radnych, którym obce jest dobro ogółu, bo  dbają wyłącznie o swoje interesy, itd., itp.  Poza tym narzekaniem, rozmówca nie przedstawia żadnych pomysłów w zakresie intensyfikacji obywatelskiego zaangażowania mieszkańców w życie gminy. Dowodem tej bezradności są wygrane wybory prezydenckie krytykowanego tak dosadnie dotychczasowego burmistrza.

Pan radny – były wiceburmistrz – jest żywym przykładem biadolenia na otoczenie i przepisy samorządowe bez cienia optymizmu, którym powinien chcieć zarazić współobywateli.

Taka jest Polska i takie są gminy, bo nostalgia socjalizmu tkwi w nas jak choroba wymagająca długoletniego leczenia.

Mam nadzieje, że nie będzie to trwało kolejne 20 lat.

folt37
O mnie folt37

Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (6)

Inne tematy w dziale Polityka