folt37 folt37
325
BLOG

STRONNICZA OCENNOŚĆ PUBLICYSTY

folt37 folt37 Polityka Obserwuj notkę 0

Dwie ostatnio uchwalone przez Sejm RP ustawy ważne ze społecznego punktu widzenia są przedmiotem nieustającego zainteresowania mediów. Obywatele powinni być z tego zadowoleni, bo skomplikowana materia ujęta w ustawach wymaga cierpliwego wyjaśniania. Z natury rzeczy zajmują się tym media, których „rycerze” mienią się być obiektywnymi rzecznikami przepływu społecznych opinii pomiędzy władzą a obywatelami.

Jednym z tych „rycerzy” jest p. Jacek Żakowski, publicysta „Polityki” i gościnnie, co poniedziałek piszący w „Gazecie Wyborczej”.

Na tle toczącego się w Polsce sporu o zakres i głębokość interwencjonizmu państwowego w stosunki społeczno-gospodarcze, obiektywizm mediów w naświetlaniu tych problemów jest wymagany nie tylko rzetelnością medialnych instytucji, ale przede wszystkim ich misją edukacyjną społeczeństwa.

Tymczasem jesteśmy świadkami ideologicznych dywagacji prezentowanych poglądów, które mają wręcz charakter polityczny, a nie merytoryczny.

Postawą taką bryluje p. Jacek Żakowski. W ostatnim felietonie pt. „Veto, panie prezydencie” (GW z 28 marca) przedstawia polski Sejm na tle wspomnianych ustaw, raz jako poważną i odpowiedzialną Izbę uchwalającą reformę OFE (której autor jest gorącym zwolennikiem) i drugi jako nieodpowiedzialną, uległą rządowi, bo  uchwalająca zmianę ustawy zdrowotnej (której jest zawziętym przeciwnikiem).

Wyrażanie poglądów to prawo każdego obywatela, także publicysty z tym, że piszący powinien to wyraźnie zaznaczyć. Wyrażanie ocen tonem arbitralnym w formie „połajanki” z samozwańczą pewnością nieomylnego eksperta, to nadużycie felietonisty wprowadzające w błąd czytelników oczekujących zrozumiałego, czytelnego wyjaśnienia skomplikowanych zagadnień dot. żywotnych, obywatelskich interesów.

Mylące opinie p. Żakowski wyraża następującymi słowami:

  • „Sprawa OFE będzie chyba prosta [dla prezydenta]. Wszyscy się już tyle nagadali oraz nasłuchali, że prezydentowi nie zostaje właściwie nic innego, jak szybko złożyć podpis i sprawę zamknąć.”

Tak więc felietonista opowiada się pozytywnie za rządową ustawą i sugeruje prezydentowi jej podpisanie jako zgodną z interesem społecznym.

Następnie:

  • „Gorzej jest z przekształcaniem szpitali w spółki. To jest pomysł równie absurdalny jak kupowanie obligacji prze OFE. A potencjalnie bardziej kosztowny i bardziej niebezpieczny dla państwa.”

Tutaj felietonista sugeruje błędnie, jakoby przekształcenie szpitali było obligatoryjne, a tak nie jest i arbitralnie ocenia, że to pomysł absurdalny, choć istnieje przekonujących ekspertyz i ocen zupełnie odwrotnych od p. Żakowskiego o pozytywnych skutkach proponowanych reform.

Oraz:

  • „Albo więc długi spółek [z przekształconych szpitali], zdewastują budżety samorządów, tak jak OFE zdewastowały budżet państwa, tyle, że często boleśniej …”

I znowu sugestia o dewastacyjnych dla budżetu skutkach OFE , co jest urzędową opinią min. Rostowskiego i jego doradców, mocno naciąganą, bo faktyczne przyczyny rosnącego długu publicznego są inne i wynikają z zaniechania przez rząd reform finansów publicznych.

W tych osobistych przekonaniach p. Żakowski pomija najważniejszy element reformy zdrowotnej dot. przekazanie gminom władzy (najbliższej społeczeństwa) w decydowaniu o losach szpitali, które bez skrupułów, a często wręcz lekkomyślnie  piramidalnie się zadłużają.

Mówiąc krótko, forma felietonu napisana przez p. Jacka Żakowskiego jest przeciwieństwem roli edukacyjno informującej, bo dezinformuje prezentowanymi poglądami, które przedstawiają czytelnikowi punkt widzenia autora, zamiast wyjaśniać skomplikowane zagadnienia finansowo-ustrojowe w państwie.

Mówiąc krótko, felieton p. Żakowskiego niczym nie różni się od argumentów polityków i w ślad za nimi przedstawia tylko argumenty polityczne, bez merytorycznego wyjaśnienia przyczyn narastania zadłużenia służby zdrowia, czego należało by oczekiwać od publicysty „zatroskanego” przecież narastaniem długu publicznego. 

Oto ślepa uliczka polskiej publicystyki.

 

 

folt37
O mnie folt37

Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Polityka