Wstyd i zakłopotanie towarzyszyły mi podczas wysłuchiwania i oglądania obchodów rocznicy smoleńskiej.
Wstyd dlatego, że w państwie prawnym, jakim jest Polska, można bezkarnie oskarżać (na wiecu pod Pałacem Prezydenckim i w Sali Kongresowej) krzykiem i na transparentach o ciężkie zbrodnie demokratycznych przywódców państwa jak np.:
Komorowski – zdrajca Polski, Tusk – odejdź zdrajco!, Tu mieszka zdrajca (pod kancelarią premiera), Putin morderca – Tusk zdrajca, Komorowski won do Moskwy.
Zakłopotanie – kiedy elitarni mówcy na zgromadzeniach rocznicowych nawoływali do pojednania, prawdy i zgody narodowej, jednocześnie przemilczając wystąpienia sprzeczne ich głosom, np.:
Arcybiskup Stanisław Gądecki: „Nie odsuwaj się od człowieka w milczeniu. W ten sposób stajesz się tylko zawzięty i czynisz siebie współwinnym, bo odmawiasz bliźniemu szansy na poprawę”.
Kardynał Stanisław Dziwisz: „Potrzebujemy wyjścia z grobów naszego egoizmu osobistego, a czasem zbiorowego, partyjnego i wyjścia z obszarów jałowej niechęci, nieżyczliwości oraz irracjonalnych uprzedzeń”.
W tym samym dniu, na innych kazaniach: Ks. Paweł Piotrowski – parafia Dzieciątka Jezus (Żoliborz):
„To jest skandal nad skandale, że najpierw wylądowała tam (w Smoleńsku) jedna grupa 7 kwietnia, że nie byli razem, że woleli słuchać dyrektyw z Moskwy” – mówił z ambony kościoła katolickiego, tego samego którego pasterzami są kardynał Dziwisz i arcybiskup Gądecki.
Zaś w kościele p.w. Dobrego Pasterza w Lublinie, kaznodzieja mówił: „Moja ojczyzna to taka, w której prezydent jest ojcem narodu…Nie zaczyna urzędowania od walki z krzyżem”.
Natomiast premiera Tuska nazwał „handlarzem wyprzedającym Polskę” i „kopciuszkiem na arenie międzynarodowej”.
Pod Pałacem na Krakowskim Przedmieściu prezes Kaczyński wołał:
„Wierzę, że będziemy wspominać 10 kwietnia 2010 r. nie tylko jako dzień strasznego wydarzenia, ale także jako dzień przebudzenia Polski. Jestem przekonany, ze Polska się budzi i będziemy mieli nową, lepszą Polskę” – (to w kontekście nawoływania na powrót do IV RP).
A więc żałoba smoleńska nie służy żalowi po tragicznie zmarłych, lecz jest tworzywem walki politycznej o władzę. Walki za wszelką cenę, bez moralnych i etycznych zahamowań.
Proponowana demokracja w wydaniu polityków PIS zaprezentowana na wiecach „żałobnych” jest więc zafałszowana, bo PIS lżąc legalne, demokratyczne władze Polski, wykazuje wielką pogardę wobec demokratycznej woli większości Polaków, odmawiających zaufania prezesowi Kaczyńskiemu i jego partii, a powierzających władzę obecnej większości parlamentarnej.
Fałszywe są również obietnice przedwyborcze PIS dotyczące zwiększenia subwencji budżetowych dla wszystkich i wszystkiego (wojsko, policja, służba zdrowia, rolnictwo, itd., itp.).
Retoryka owa jest adresowana głównie do wyborcy naiwnego, nie zorientowanego w meandrach walki politycznej i ufnie odczytującego obietnice wygłaszane z zimnym wyrachowaniem, dokładnie pod oczekiwanie adresatów.
Oczywiście, taka fałszywa demokracja została by wnet zdemaskowana po zdobyciu władzy przez PIS, ale czy nie było by to okupione zbyt wielkimi ofiarami?
Pewne jest, że tak!


Komentarze
Pokaż komentarze (13)