Piotr Pacewicz wymownym tytułem felietonu „Wstyd obywatele” (GW z 13. czerwca) ubolewa nad brakiem obywatelskiej świadomości Warszawiaków, którzy nie zaszczycili gremialną obecnością sobotniej „parady równości” w Warszawie. Próbuje więc zawstydzić pozostałych w domach mieszkańców stolicy przykładem z Tel Awiwu, gdzie w takiej paradzie w piątek wzięło udział 100 tys. ludzi.
P. Pacewicz martwi się, że nawet z jego macierzystej redakcji (GW) tylko on uczestniczył w tym obywatelskim „zrywie”. Nie dostrzegł także nikogo z Rady Ministrów, znanych publicystów, ludzi uniwersytetu itd., itp.
Pozytywnie zaś ocenia burmistrza Tel Awiwu, który ponoć był dumny z parady w jego mieście, której głównym hasłem był transparent o treści „Dobrze jest być gejem – marsz na rzecz równości”.
Pan Pacewicz sugeruje (na tle Tel Awiwu), że Warszawa powinna się wstydzić brakiem powszechnego demonstrowania „ruchu wolności i demokracji”. Sugeruje tym zagrożenie dla polskiej demokracji powtarzając za Wiktorem Osiatyńskim, że „tak właśnie degeneruje się demokracja, bo dla większości dyskryminowane mniejszości (seksualne) to jacyś oni”
W demokracji każdy może mieć poglądy jakie chce, a więc p. Pacewicz także. Jednak szczerość p. Pacewicza w jego sądach jakoś do demokracjo nie pasuje. Przecież demokracja, to odbicie woli większości, a większość nie poparła warszawskiej manifestacji nazywanej nie wiedzieć czemu „paradą równości”, choć była to „parada odmienności”, zasadniczo różniącą się od większości Warszawiaków.
Wmawianie więc ludziom, że większość powinna przyjąć punkt widzenia mniejszości – jako wytyczną życia społecznego – jest właśnie zagrożeniem demokracji. Tak więc retoryka p. Pacewicza pełna frazesów o obronie wolności i demokracji jest akurat demokracji przeciwna, bo demokracja, to ustrój dyktowany przez większość.
I to jest właśnie duma obywatelskości, a nie wstyd.


Komentarze
Pokaż komentarze (2)