Zabieram głos w czasie trochę już przestudzonej atmosferze po konwencji PO w Gdańsku. Pomijając entuzjastyczne opinie zwolenników Platformy i prymitywne krytyki liderów PIS, stosunkowo mało uwag poświęcono atmosferze w samej PO w sprawie kontrowersyjnych transferów do tej partii polityków z przeciwległych biegunów sceny politycznej, czyli od lewicy (Arłukowicz, Rosati) po prawicę (Kluzik –Rostkowska).
Pomysł Tuska o otwarciu partii dla centrowych polityków od lewa do prawa, opowiadających się za Polską europejską i nowoczesną, zmierzającą do standardów zachodniej kultury politycznej, nie jest pomysłem złym. Jest to próba wyciszania polskich konfliktów ideologicznych na rzecz szerokiego porozumienia w imię nadrzędnego celu jakim jest pomyślność Polski, ojczyzny wszystkich Polaków, bez klasyfikowania ich na lepszych i gorszych.
W samej PO nie wszyscy jednak tę strategię Tuska podzielają. Idei tej wydaje się nie rozumieć Jarosław Gowin (skrzydło konserwatywne) – nieobecny na konwencji – usiłujący zablokować start z 1 miejsca listy wyborczej PO Wojciecha Filemonowicza (transfer z SdPL), co pachnie „rokityzmem”. Tym zachowaniem Gowin próbuje przeszkodzić Tuskowi w budowaniu partii zróżnicowanych ideowo członków, ale silnej poczuciem wspólnoty celów nowoczesnego państwa, w którym wszyscy, bez względu na poglądy ideowe, uczestniczą w budowie naszej, wspólnotowej rzeczywistości.
Strategia Tuska ma szanse aby się powieść, pod warunkiem, że będzie akceptowana przez działaczy PO, którzy muszą trochę powściągnąć osobiste ambicje w imię tego wielkiego, politycznego zamysłu. Jego składową jest między innymi zminimalizowanie wpływu na politykę państwa PIS-u, którego anachronizm polityczny jest dla Polski zagrożeniem. Sygnalizuje to każde wystąpienie Jarosława Kaczyńskiego, mało rzeczowe, za to przepełnione demagogicznymi frazesami powtarzanymi w kółko jak katarynka.
Tak było i tym razem podczas zjazdu młodych PIS w Warszawie, gdzie prezes grzmiał wyświechtanymi sloganami, np. mówiąc: „W Gdańsku obradują syci, cokolwiek gnuśni z karkami zgiętymi na Wschód i na Zachód , nie widzący dalej swojego nosa, wiedzący, że wszystko, co trzeba załatwiać trzeba załatwiać przez znajomości najlepiej w Pędzącym Króliku”.
Jeżeli lider opozycji tylko tyle ma do powiedzenia, to w pełni zasługuje na zatrzymanie jego marszu po władzę. I temu właśnie służy strategia Tuska. Skoro ten cel łatwiej będzie osiągnąć przy użyciu zademonstrowanej na konwencji strategii, to zasługuje ona w pełni na poparcie.
Najlepiej rozumie to p. Joanna Kluzik-Rostkowska (transfer z PJN), która jako przewodnicząca komitetu wyborczego z bliska poznała „osobowość” Jarosława Kaczyńskiego, usiłując zmienić jego polityczne oblicze. Czym to się skończyło, powszechnie wiadomo.
Uważam, że trzeba wierzyć p. Kluzik-Rostkowskiej (pomimo jej politycznej przeszłości, a może właśnie dlatego) kiedy mówi, że tylko PO daje szanse, że Jarosław Kaczyński nie wróci do władzy.
Chociaż Joanna Kluzik-Rostkowska ma sporo „grzechów” w politycznym życiorysie, warto to puścić w niepamięć w imię zadeklarowanego przez nią celu niedopuszczenia dojścia do władzy prezesa PIS-u.
Rozszerzone spektrum członkowskie PO daje także temu zadaniu większe szanse. Powinni to sobie uświadomić sceptycy pomysłu Donalda Tuska i poprzeć swego lidera. Przecież dla tak ważnej sprawy warto podjąć to zadanie, które daje duże szanse powodzenia życzenia p. Joanny, żeby nie powiedzieć pewność.
W tej sytuacji chce się zawołać, PLATFORMO ZARYZYKUJ!


Komentarze
Pokaż komentarze (114)