Szum medialny nie ustaje wokół postanowienia sądu dotyczącego zbadania zdrowia psychicznego Jarosława Kaczyńskiego w sprawie o pomówienie z powództwa Janusza Kaczmarka.
Ewa Siedlecka w felietonie pt. „Sąd upokorzył Kaczyńskiego” (GW z 24 czerwca), oburza się na wymiar sprawiedliwości nazywając to postanowienie atakiem na wolność słowa. Pani redaktor nie oburza się zaś, że p. Jarosław Kaczyński obraża i poniża swoich przeciwników politycznych przypisując im zbrodnie np. „zdrady Stanu”, chociażby w słynnym powiedzeniu, że „Polska jest kondominium rosyjsko-niemieckim”, co jest wyjątkowo ciężkim pomówieniem jakie można wytoczyć pod adresem konstytucyjnej władzy.
Jak się ma do tego „upokorzenie” p. Kaczyńskiego i w czym obraza , skoro po prezydenckiej kampanii wyborczej sam Jarosław Kaczyński wyznał, że nie był w pełni świadomy tego co głosił, bo był pod wpływem silnych leków, które tę świadomość tłumiły.
Czy może więc dziwić się, że sąd chce mieć pewność, czy obrażając p. Kaczmarka, Jarosław Kaczyński był tego świadom. Gdyby nie był uniknie ewentualnej kary. Czyli sąd działa w dobrze pojętym interesie p. Kaczyńskiego.
Skąd więc to „święte oburzenie” dziennikarki GW? Wyjaśnia to sama autorka pisząc: „Widać, do jak destrukcyjnych dla wolności słowa sytuacji prowadzi utrzymywanie w polskim prawie odpowiedzialności karnej za pomówienie.”
Należy więc domniemywać, że GW dopuszcza także w swoich publikacjach pomówienia (które przecież zawsze są krzywdzące dla pomawianych) w imię „wolności słowa”, jako świętości stojącej ponad godnością i krzywdą obrażanych i pomawianych.
Oto specyficzne rozumienie moralności w wydaniu p. Siedleckiej, która prezentuje stanowisko, że pomawianie nie jest krzywdzące wtedy kiedy stosują je politycy i dziennikarze, bo to przecież przywilej „wolności słowa”. Dlatego wstawiając się za p. Kaczyńskim, pani Siedlecka tak naprawdę domaga się bezkarności dla dziennikarzy, którzy nie wiedzieć czemu, chcą unikać odpowiedzialności za słowo.
Na tym przykładzie wyraźnie widać, jak obrona wspólnego interesu łagodzi antagonizmy.
Nie wróży to dobrze kulturze politycznej i kulturze debaty publicznej w Polsce, które i tak zniżyły się już do bardzo niskiego poziomu.
Smutno!


Komentarze
Pokaż komentarze (5)