folt37 folt37
288
BLOG

KRRiT AMFETAMINĄ WŁADZY.

folt37 folt37 Polityka Obserwuj notkę 10

Prezydent Bolesław Komorowski postąpił bardzo rozważnie nie rozwiązując KRRiT, czym uchronił kampanię wyborczą przed  „krwiożerczymi”, partyjnymi walkami o wpływy w mediach publicznych.

Przez całe 20 lat odrodzonej polskiej demokracji przez kraj przetacza się nieustająca batalia polityczna w wyścigu partii o panowanie w mediach, a przede wszystkim w telewizji publicznej.

Wielki apetyt na ten obszar rynku medialnego miały (i ma) także środowiska twórcze (reprezentanci Holland i Żakowski), proponując kilkudziesięcioosobową „kolumbrynę” nadzoru mediów, wyłonioną spośród korporacji twórczych pod nazwą „Komitet Mediów Publicznych”.

Obecni dysponenci „mediów publicznych” (właściwiej byłoby powiedzieć partyjnych), oraz mające na nie ochotę środowiska twórcze i publicystyczne, gromko nas zapewniają o swojej nieugiętej woli reprezentowania w nich wyłącznie naszego interesu publicznego w emitowaniu treści zawierających przede wszystkim uniwersalne wartości naszej cywilizacji i kultury z wykluczeniem tego, co jest ich interesem politycznym lub ekonomicznym.

Łatwo zgadnąć jak wyglądałaby „popularyzacja” tych wartości gdyby w kilkudziesięcioosobowej władzy nadzorczej kierowanych przez nich mediów, pod nazwą Komitet Mediów Publicznych zasiadalitwórcy-popularyzatorzy owych „wartości misyjnych”.

Próbki takie widzimy każdorazowo po zmianie składu politycznego KRRiT, co natychmiast wyraziście znajduje odbicie w emitowanych programach o treściach dziwnie zgodnych z poglądami politycznego obozu desygnującego kandydatów do Rady.

Obłuda takich deklaracji o dbałość wyłącznie misyjnego oblicza mediów publicznych „na milę” pachnie „rzetelnością” porównywalną do będącego na głodzie narkotycznym narkomana. Wszak media są dla zabiegających o nie narkotykiem dla zdobycia którego gotowi są obiecać nam  „gwiazdkę z nieba”. I właśnie dlatego ich deklaracje nie są wiarygodne.

Czas więc skończyć z iluzją „misyjnych mediów publicznych” zastępując je  jakimiś tam „mediami rządowi”, a resztę  pozostawić rynkowi. Wszak kompleks medialny o. Tadeusza Rydzyka jest dowodem, że można poza państwowymi strukturami medialnymi (publicznymi) znakomicie reprezentować interesy partyjne i realizować misję zgodną z intencjami wydawcy. Jest to układ czytelny do którego nie może mieć pretensji podatnik, który teraz ponosi koszty partyjnych promocji w mediach publicznych.

Media rządowe będą o wiele tańsze, a ich budżety poddane tym samym rygorom, co wszystkie instytucje państwowe, bez kosztownej fikcji „publicznego nadzoru”, zwanego dumnie Krajową Radą Radiofonii i Telewizji. Będzie  też wiadomo z góry, że programy są prorządowe, które można łatwo i otwarcie  krytykować, bez kamuflażu reprezentacji społecznej, wyraźnie z pozycji partyjnej na wzór wspomnianych wyżej Radia Maryja  i Telewizji Trwam.

To byłoby czyste i intencjonalnie czytelne prowadzenie dialogu partii politycznych z rządem.

Jakież byłoby to ułatwienie ocen tych uczestników dla obywateli - odbiorców takich programów.

Niestety mam świadomość, że moje oczekiwanie takiego rynku mediów, to zwykłe obywatelskie marzycielstwo.

Czasami jednak marzenia się spełniają.  Więc warto marzyć! 

folt37
O mnie folt37

Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (10)

Inne tematy w dziale Polityka