Trybunał Konstytucyjny orzekł, że bilbordy i spoty telewizyjne są w kampanii wyborczej legalne (zgodne z konstytucją) i partie mogą się na nich reklamować do woli.
O potędze reklamy w obecnych czasach świadczą gigantyczne budżety reklamowe w firmach – głównie obrotu towarowego. Na reklamach zarabiają krocie media społecznego przekazu i osoby publiczne o znanych twarzach reklamujące praktycznie wszystko.
Kto za to płaci? No jak to kto? My, nabywcy reklamowanych towarów, bo ulegamy manii zachwalanych i idealizowanych produktów. Po prostu dajemy się mamić kolorowej ułudzie, sprytnie zamaskowanej w wizji produktów reklamowanych, według pomysłów wieloosobowych sztabów wytrawnych pijarowców (speców PR). Zasada tej techniki jest prosta: „nabywca nie może się zorientować, że kupuje produkt pod wpływem reklamowych bodźców, lecz musi być przekonany, że podejmuje decyzję suwerennie.”
Identycznie oddziaływają bilbordy i spoty wyborcze. Ich treści mają zagnieździć się w naszych mózgach, jako nasze własne poglądy, finalizowane przy urnach wyborczych zgodnie z założeniem reklamodawcy.
Wiemy, że takie reklamy (propaganda) kosztują fortunę! Wiemy, że stać na nie głównie partie finansowane z budżetu, czyli z naszych, podatników kieszeni! Wiemy, że małe partie – nawet z najlepszymi programami i politykami – nie wystawią bilbordów, bo nie mają na to środków finansowych i dlatego nie „zapadną” w wyobraźni wyborców, więc nie wejdą do sejmu, który znowu okupią partie za pieniądze podatników.
Aby wyrównać szanse wyborcze wszystkich partii politycznych, należałoby pozbawić partie finansowane z państwowego budżetu pieniędzy z tejże kasy państwowej i tym samym zrównać status finansowy wszystkich partii.
Byłoby to z korzyścią dla demokracji i celowego ograniczenia wydatków z budżetu zmuszonego niebawem i tak do drastycznych oszczędności wymuszonych nadmiernym długiem publicznym.
Mam świadomość, że propozycja jest mało realna, bo prawo stanowią partie – beneficjenci tych finansowych przywilejów.
Jedyna szansa na zmianę finansowania partii jest w inicjatywie obywatelskiej. Szansa równa świadomości obywatelskiej Polaków, czyli też niewielka.
A może się mylę?


Komentarze
Pokaż komentarze (17)