Co rusz odżywa debata o groźbie odradzania się neofaszyzmu i nacjonalizmu (Litwa, Rosja, Niemcy, Ukraina).
Nauka nie zna odpowiedzi na pytanie o źródło ludzkiej fascynacji zbrodnią i nienawiścią do innych, w tym również do ofiar zbrodni.
Także w Polsce odżywają te chorobliwe emocje przy każdej okazji przypominania zbrodni dokonanych przez naszych rodaków, które miały miejsce w historii Polski, a co wbrew faktom próbują negować niektórzy politycy, historycy i duchowni.
Tych postaw trzeba się bać. Ten strach jest uzasadniony, bo oparty na historycznych przykładach tragedii ludzkości spowodowanej szowinizmem narodowym, religijnym lub klasowym.
Dlatego trzeba „dmuchać na zimne” uświadamiając sobie i innym o obecności wśród ludziniebezpiecznych zakłamywaczy faktów historycznych w imię idei wybielania własnych narodów i przypisywanie całego zła innym.
Należy obawiać się tych, którzy relatywizują historię dla poprawy wizerunku winowajców, np. wojennej agresji własnego państwa próbując uczynić współwinnymi ofiary tejże agresji.
Niezmiennie od lat robi to Erika Stainbach wmawiając światu, że za wypędzenia Niemców winni są min. Polacy.
Ostatnia także Günter Grass porównał zbrodnie Holokaustu ze śmiercią niemieckich żołnierzy w sowieckich obozach.
Robią to także niektórzy politycy i historycy rosyjscy, porównując zbrodnię Katyńską ze śmiercią żołnierzy radzieckich w polskich obozach jenieckich.
Ostatni incydent bezczeszczenia miejsca upamiętnienia zbrodni na Żydach w Jedwabnem znowu odkrył pokład naszej, rodzimej skłonności do zaprzeczania faktowi tej zbrodni przez mętne i pokrętne wypowiedzi Polaków z elit politycznych i intelektualnych.
Jarosław Kaczyński nie potępił wprost tego incydentu tylko zamotał wypowiedź słowami:
„To dowodzi, że ktoś chce stosować prowokacje, tworzyć wrażenie, że w Polsce jest zupełnie inaczej niż jest.”
Ta odpowiedź koresponduje z obroną przez PIS kiboli wykrzykujących antysemickie hasła.
Prof. Jan Żaryn peroruje usprawiedliwiająco:
„Można zadać pytanie: czy rozwiązywanie bardzo trudnych problemów polsko-żydowskich na gruncie kłamstwa, a takim kłamstwem była książka J.T. Grossa „Sąsiedzi” nie skutkuje kolejnymi czynami złymi i godnymi potępienia.”
Ta wypowiedź z kolei zakłamuje fakty historyczne i próbuje uczynić współodpowiedzialnego za incydent w Jedwabnem autora „Sąsiadów”.
Wymownie milczą na ten temat polscy duchowni i katolickie media toruńskie.
Brak stanowczego, jednoznacznego potępienia incydentu bezczeszczenia miejsca upamiętniającego zbiorowy mord ludności żydowskiej w Jedwabnem, to niebezpieczny znak tolerancji takich zachowań skierowany do grup, które coraz śmielej (bo bezkarnie) demonstrują poparcie dla idei nienawiści i wrogości do innych nacji, tylko dlatego, że nie są Polakami (incydenty rasistowskie w Białymstoku).
Tego właśnie należy się obawiać i zwalczać symptomy tego zła w zarodku. Póki czas!


Komentarze
Pokaż komentarze (4)