Lewackie ruchy polityczne zawsze atakowały istniejący porządek prawny, rzekomo w interesie najbiedniejszych. Historyczne przykłady wcielania w życie nowego, lewackiego prawa przynosiły zawsze niepowetowane straty społeczne, głównie dla najbiedniejszych.
Niestety ludzkość nie umie z tego (jak i z tragedii wojennych) wyciągnąć wnioski i z zadziwiającą głupotą powtarza błędy przodków.
Obecny polski przykład, to lewacka batalia przeciwko prawu cywilnemu regulującemu stosunki umowne między ludźmi. Kodeks cywilny obejmuje – między innymi – umowy dotyczące świadczeń usługowych pomiędzy zlecającym usługi i przyjmującym je do realizacji. Do tych umów należy umowa o dzieło (art. 627 kc) i zlecenia (art. 734 kc) nazywane pogardliwie przez burzycieli prawa „umowami śmieciowymi”.
Niedouczeni publicyści i politycy – przy niezrozumiałym milczeniu prawników – zacierają różnice pomiędzy takimi zleceniami a pracą świadczoną w ramach stosunku pracy.
Zaś rozgraniczenie takie nie jest niczyim widzi mi się, lecz potrzebą czytelnego rozróżnienia stosunku pracy od zleceń wolnych od reżimu prawa pracy.
Kodeks cywilny określa swobodę zawierania umów, a to oznacza, że zleceniodawca i zleceniobiorca są dobrowolnymi jej stronami nie skrępowanej innymi zobowiązaniami poza zleconym zadaniem i zapłatą za nie. Ewentualny konflikt między nimi rozstrzyga sąd, a nie administracja (np. Inspekcja Pracy) i politycy. To także jest ważna zaleta tych umów.
Nazywanie ich więc mianem „śmieciowych”, to dowód ignorancji prawnej i pogardy do prawa osób co je tak nazywają.
Czas sprzeciwić się tej lewackiej, pogardliwej retoryce politycznej dezawuującej dobre cywilne prawo.
Ze zdziwieniem konstatuję, że przyłącza się do tego min.Michał Bonii propozycją obciążenia zapłaty za usługi wykonane na podstawie prawa cywilnego, składką emerytalną tak jak wynagrodzenie ze stosunku pracy. To jest kpina z porządku prawnego w Polsce.
Czyżby ta propozycja miała zasłonić nieudolność władzy w tworzeniu warunków dla przedsiębiorców zmuszonych unikać zbyt wysokich kosztów pracy w imię utrzymania się na trudnym rynku swoich przedsiębiorstw?
Propozycja min. Boniego to próba socjalizowania gospodarki przez ingerencje państwa w prawo cywilne. Drenowanie portfeli przedsiębiorców likwidacją kodeksowej swobody zawierania umów, to hamowanie przedsiębiorczości i groźba spowolnienia w Polsce wzrostu gospodarczego, który jest tak pożądany na tle widma kryzysu europejskiego.
Skoro min. Bonii próbuje narzucić przedsiębiorcom pokraczne, socjalistyczne stosunki pracownicze ingerencją w umowy prawa cywilnego, to może niech spróbuje to zrobić w przedsiębiorstwach państwowych, których rząd tak śpiesznie chce się pozbyć.
To przecież znakomity poligon doświadczalny dla lewackich pomysłów bez eksperymentalnego narażania na straty przedsiębiorców niepaństwowych.
Unikanie takich eksperymentów na gruncie państwowym to dowód praktyki politycznego populizmu. Dziwi, że kontynuowany po wygranych wyborach.


Komentarze
Pokaż komentarze (2)