Kiedyś w Angli uczestniczyłem – jako gość – w obradach radnych miasta Rugby. Miastem rządziła Partia Pracy siarczyście krytykowana przez konserwatystów za socjalną rozrzutność. Jeden z konserwtystów wypominał im, że na początku kadencji przejęli od konserwatystów wysoką nadwyżkę budżetową, a kończą kadencję dużym deficytem. Obrazowo określił to zjawisko demokracją sinusoidalną: socjaliści oddają władzę konserwatystom kiedy kasa państwa jest pusta a zdobywają ją kiedy jest znów przez nich napełniona. Cykle te powtarzają się regularnie – zarabiają konserwatyści, rozdają socjaliści.
Przypomniałem to sobie z okazji druzgocącej klęski socjalistów w Hiszpanii, a wcześniej na Węgrzech i w Grecji.
Wszędzie socjaliści są entuzjastycznie witani z nadzieją umożliwienia skonsumowania wypracowanych przez rządy liberalne zasobów. Natychmiast jednak wyborcy ich przepędzają kiedy nie ma czego rozdawać. Widząc zapaść ekonomiczno – społeczną wyborcy ponownie przekazują władzę tym którzy potrafią kasę zapełnić.
Powtarzające się cyklicznie te zjawiska wspomniany Anglik nazwał właśnie demokracją sinusoidalną.
Polska dyskusja wokół expose premiera odkryła ten mechanizm także u nas. Zwolennicy rozdawnictwa karcą premiera, że funduje narodowi ograniczenia oszczędnościowe, które mogą pozbawić nas zimowego wyjazdu na narty i miłych wakacji nad morzem, a wiele rodzin nie wyśle (o zgrozo!) dzieci na kolonie. Zaś pragmatycy gospodarczy, świadomi widma nieszczęść owego rozdawnictwa, bronią polityki odrabiania rozdawniczych strat socjalistów (SLD, PIS) aby uniknąć scenariusza Grecji, Hiszpanii czy Węgier.
Wybory październikowe w Polsce udzieliły poparcia obozowi rozsądku gospodarczego, powierzając mu odrobienie strat spowodowanych rozdmuchanym uprzywilejowaniem wielu grup społecznych licząc, że ta ekipa uchroni nas przed widmem bankructw wspomnianych krajów europejskich.
Najbliższe cztery lata będą w Polsce okresem ofensywy ruchów lewicowych przeciwko rządowi i jest wielce prawdopodobne, że jeżeli Polska uniknie zachodniego kryzysu i umniejszy dług publiczny powodując wzrost zasobności państwa, to lewicowi populiści mogą odzyskać władzę. Wtedy mielibyśmy klasyczny dowód występowania reguły demokracji sinusoidalnej.
Wolałbym aby w Polsce nie znalazła ona potwierdzenia.


Komentarze
Pokaż komentarze