Pani Magdalena Środa – profesor filozofii – aktywna feministka, tak dalece uległa ideologii równouprawnienia kobiet, że straciła z oczu normalne życie.
W cotygodniowym felietonie „W środę – Środa” zamieszczanym w GW, nawołuje do zmiany przyrodzonego porządku rzeczy, na porządek nowy, zgodny właśnie z ideologią bezwarunkowego równouprawnienia kobiet.
W felietonie z dnia 23 listopada tak się zapędziła w imię owego bezwarunkowego równouprawnienia, że ogłosiła wzajemnie wykluczające się tezy.
Teza pierwsza:
„Nie dało się wprowadzić nowoczesnej gospodarki [w socjalizmie] gwarantującej dobrobyt przy zachowaniu socjalistycznych dogmatów, na których opierało się życie społeczne. Nie można bowiem mieć wolnego rynku w zniewolonym społeczeństwie, nie można mieć wolnego społeczeństwa bez wolnego rynku.”
Teza druga:
„Nie da się zmienić spadającej na łeb na szyję demografii bez złamania kilku kulturowych i religijnych tabu, takich jak „święta rodzina”, „naturalne poczęcie”, „ dziecko musi być z matką”, oraz bez polityki socjalnej prowadzonej na bazie feministycznej ekonomii, to znaczy takiej, która uwzględnia dochód z pracy domowej.”
Do kogo ten tekst jest adresowany, nie wiadomo. Bo jeśli do czytelnika rozeznanego w funkcjonowaniu gospodarki rynkowej, to razi ignorancją ekonomiczną autorki, która raz mówi, że nie ma wolnego społeczeństwa bez wolnego rynku, by za chwilę temu zaprzeczyć słowami: na bazie feministycznej ekonomii, to znaczy takiej, która uwzględnia dochód z pracy domowej.
Jeżeli zaś adresowany jest do czytelników bez orientacji o prawidłach gospodarki, to krzywdzi tych ludzi, bo wprowadza ich w błąd sugestią wynagradzania za wysiłek wychowawczy matki (rodzica) i obowiązki domowe z tym związane. Wiadomo wszak, że na rynku pracy (gospodarka rynkowa) nie figurują zawód: rodzicielka matka, wychowawczyni własnych dzieci.
Pani Środa ignoruje ten fakt dowodząc o konieczności: „złamania kilku kulturowych i religijnych tabu, takich jak „święta rodzina”, „naturalne poczęcie”, „dziecko musi być z matką”.
Dlaczego panią Środę drażni pojęcie „święta rodzina”?
Chyba tylko z powodu przymiotnika święta, bo to kojarzy się z religią? Zdziwienie wywołuje nazwaniem tabu pojęcie, że„dziecko musi być z matką”. Czyżby felietonistka uważała inaczej? Widać domysłowi czytelnika pozostawia, kto może matkę zastąpić?
Może tata (popularne w ideologii feministycznej), a może państwowe tygodniowe żłobki? Nie wiadomo.
Oto typowy przykład intelektualnej dywagacji autorki opartej na ideologicznej teorii nowego, lepszego, równoprawnego świata z nonszalanckim lekceważeniem praw ekonomii, biologii i kultury obyczajów.
To kolejny dowód, że nie wszystkie ideowe wytwory ludzkiego mózgu pasują do biologicznych właściwości ludzi, a próba jej narzucenia ma najczęściej fatalne dla ludzkości skutki. Ideologia komunizmu jest tego dobitnym przykładem. A przecież Marks miał szczere chęci. To on wymyślił ekonomię socjalizmu, a p. Środa dla odmiany proponuje ekonomię feministyczną.
W szczere chęci p. Środy nie należy wątpić, ale to o wiele za mało do wywrócenia świata do góry podszewką!
Zastanawiające dlaczego pani Środa tego nie wie.


Komentarze
Pokaż komentarze (6)