Postępująca globalizacja jest faktem. Wolny przepływ kapitału i ludności upodobnia świat we wszystkich dziedzinach, od gospodarki po kulturę. Przenikające przez granice państw perturbacje finansowe z jednych państw do drugich, to dowód zanikania hermetyczności krajowych (narodowych) ładów gospodarczych i społecznych.
Takie przepływy przypominają fizyczne prawo naczyń połączonych w których poziom cieczy dąży do wyrównania zgodnie z zasadą równowagi ciśnienia hydrostatycznego.
Różnice w poziomach rozwoju społeczno – gospodarczego w różnych krajach powodują u jednych nadwyżkę czegoś, a u innych jego niedobór. Przy otwartych granicach i wolnych przepływach, z krajów nadwyżek przenikają one do krajów niedoborów.
Przepływy legalne, to wymiana handlowa, a nielegalne przemyt.
Tak samo klasyfikujemy migrację ludności – legalna z prawem pobytu i nielegalna bez takiego prawa.
Zasada naczyń połączonych powoduje jednak, że nadmiar – np. wspomnianej siły roboczej – przenika z nadzwyczajną siłą do stref z takim niedoborem.
Ostatni globalny kryzys zagrażający stabilnemu dobrobytowi Zachodu radykalizuje nastroje społeczne przeciwko migrantom zarobkowym – psującym rynek pracy – nawołując do zamykania granic.
Zamknięcie granic problemu jednak nie rozwiązują, bo tłumy głodnych ludzi w krajach przeludnionych będą źródłem rewolucji eksportowanej przez światowy anarchizm do krajów nie akceptujących konieczności obniżenia stopy życiowej, w których te same tłumy, protestujące przeciwko migrantom, gotowe są wszcząć rewolucję pod każdym hasłem nienawiści do rządzących.
W globalnym świecie, nazywanym często z literacka globalną wioską, rewolucje również będą przenikać –zgodnie z zasadą naczyń połączonych – do miejsc gdzie rewolucji nie ma. Więc lepiej zapobiegać temu zjawisku polityką wyrównywania poziomów życia w obszarach biedy kosztem pewnych wyrzeczeń obszarów zasobniejszych.
Dzięki tej polityce biedne kraje Europy Wschodniej zostały przyjęte do wspólnoty krajów bogatych Europy Zachodniej, czyli Unii Europejskiej, która dużymi funduszami pomocowymi bardzo widocznie systematycznie niweluje różnice bytowe zrzeszonych narodów zdecydowanie łagodząc obszary konfliktów w Europie, w której skutecznie zaciera się wzajemną wrogość – powszechną do niedawna na naszym kontynencie – państw toczących krwawe wojny o tzw. przestrzeń życiową.
To przypomnienie powinno studzić demagogię eurosceptyków skłonnych zerwać z Unią, pod pozorem obecnych problemów finansowych Wspólnoty objętej jednakową walutą i wrócić do hermetycznego odizolowania swoich krajów w zupełnym oderwaniu od światowego zjawiska naczyń połączonych, które uniemożliwiają już sielskie bytowanie z dala od kłopotów świata.
Ta epoka już minęła. Politycy którzy tego nie rozumieją są anachroniczni i nie ma dla nich miejsca we współczesnej polityce.


Komentarze
Pokaż komentarze