Oto jedno z haseł tegorocznej Manify defilującej wczoraj w Warszawie.
Ruch feministyczny w słusznych dążeniach do równych praw kobiet i mężczyzn, wyraźnie jednak wyradza się w ruch polityczny o absurdalnej ideologii równości płci. Cytowane tytułowe hasło sugeruje, że dla dziecka nie ma różnicy między tatą a mamą. A różnica dyktowana biologią jest i to zasadnicza, bo od momentu poczęcia aż do wyjścia dziecka z wieku dziecięcego.
To hasło wskazuje także na zwyrodnienie ruchu z obrońcy praw kobiet w ruch kontestujący naturalny rozwój biologiczny ludzkości. Jest to niebezpieczny przejaw intelektualnego skażenia myśli politycznej, tak samo groźny jak wszystkie polityczne utopie tworzone na ideach dostosowania porządku świata do reguł światu przeciwnych.
Jeden z moich znajomych, krytyk wojującego feminizmu, nazwał ten ruch szkodliwym dla rodziny na równi z alkoholizmem. Alkoholizm rodzica to nieszczęście pozbawiające dzieci uzależnionego rodzica na równi z nieobecnością w domu matki feministki, opętanej ideą zniesienia różnic pomiędzy tatą a mamą.
Na poparcie takiego poglądu można przytoczyć wyznanie p. ministra Muchy z wywiadu w GW z dnia 10/11 marca:
„Staś (syn p. minister) kiedyś powiedział – bardzo dobrze to zapamiętałam – że wolałby mieć mamę w domu, która gotuje obiady, ale wie, że gdyby tak było, miałby nieszczęśliwą mamę, a jakby miał nieszczęśliwą mamę, to sam byłby nieszczęśliwy”.
Syn p. Muchy chce żeby mama była szczęśliwa, a mama najwyraźniej jest obojętna na szczęście syna.
Filozofia feministek lekceważy nieprzemijającą modrość XVI wiecznego myśliciela Jana Zamojskiego wyrażoną w słowach : „Takie będą Rzeczpospolite, jakie młodzieży chowanie”.
Na takie dictum zniesmaczona feministka zapewne mi odpowie: przecież to powiedział mężczyzna!
I to jest główny argument idei feminizmu. Smutny argument.


Komentarze
Pokaż komentarze (9)