Jest powiedzenie: „zapałki w rękach dziecka równa się pożar”. Ten slogan informuje czytelnie, że z natury pożyteczny przedmiot (instrument) w rekach ludzi nieodpowiedzialnych zamiast korzyści przynosi straty.
Tak właśnie wygląda w Polsce rozlewająca się mania referendów. Ten z gruntu demokratyczny instrument obywatelski nieodpowiedzialni ludzie używają w imię własnych partykularnych interesów politycznych dot. zwalczania rządu zamiast dla dobra ogółu. A ślepe zwalczanie rządu motywowane brakiem do niego sympatii lub - co gorsze - nienawiści, zawsze szkodzi ogółowi obywateli żeby nie powiedzieć patetycznie Polsce.
Inicjatywa referendalna pp. Elbanowskich (choć to klasyczny przykład nieodpowiedzialności) można by zrzucić na karb ich obywatelskiej niedojrzałości i sprawę zamknąć gdyby nie naganne zachowanie opozycji politycznej, która zwęszyła okazję na dokopanie rządowi.
Obecny system oświaty funkcjonuje od 1999 r. (wprowadzony w życie w 2003 r.) czyli w czasie sprawowanie rządów przez partie obecnie opozycyjne. Partie te wspierały zmianę systemu oświatowego polegającego na:
6 letniej szkole podstawowej,
3 letniego gimnazjum,
3 letnich liceach,
3-4 letnich technikach zawodowych
2-3 letnich zasadniczych szkołach zawodowych.
Zaś referendum kontruje tę reformę pytaniami:
1. Czy jesteś za zniesieniem obowiązku szkolnego sześciolatków?
2. Czy jesteś za zniesieniem obowiązku przedszkolnego pięciolatków?
3.Czy jesteś za przywróceniem w liceach ogólnokształcących pełnego kursu historii oraz innych
przedmiotów?
4. Czy jesteś za stopniowym powrotem do systemu: 8 lat szkoły podstawowej plu4
lata szkoły średniej?
5. Czy jesteś za ustawowym powstrzymaniem procesu likwidacji publicznych szkół i przedszkoli?
Jak więc widać zagadnienie sześciolatków, najbardziej nagłaśniane, to nieudolny kamuflaż, bo meritum referendalnej akcji jest zawarte w pytaniach od 3 do 5.
Popieranie dzisiaj tego referendum przez PIS i SLD to polityczny skandal, bo właśnie te partie wdrożyły w życie reformę oświaty z 1999 r.
PIS twardo popierał ustawę. W 2007 r. ustami prof. Ryszarda Legutki (ówczesnego ministra oświaty) sprzeciwił się pomysłowi likwidacji gimnazjów i powrotowi do systemu ośmioletniej podstawówki i czteroletniej szkoły średniej, ponieważ jego zdaniem taka rewolucja byłaby zbyt dużym wstrząsem (GW z 7 listopada).
Nie ma sensu dowodzenie, że obecne poparcie przez partie opozycyjne projektu referendum pp. Elbanowskich, to żałosna gra polityczna nastawiona wyłącznie na dokuczenie rządowi, a nie działanie na rzecz interesu oświaty. Wystarczy powtórzyć, że w okresie wdrażania reformy (1999 - 2003) partie te rządziły i jakoś wtedy nie wspominały o anulowaniu reformy oświatowej z 1999 r.
Słuchając dzisiaj głosów posłów opozycji w sejmowej dyskusji na ten temat zwróciłem dokładnie uwagę na wypowiedzi posłów opozycji odwracające o 180 stopni istotę problemów oświatowych od obłudnych politycznych intencji samego projektu referendum.
Na szczęście dla polskich dzieci i polskiej demokracji sejm projekt odrzucił i sprawa zamknięta.
Akcję tę trzeba jednak zapamiętać i przy urnach wyborczych wystawić stosowny rachunek partiom politycznych obecnej opozycji. Trzeba im odebrać polityczne zapałki!


Komentarze
Pokaż komentarze (75)