Wiedza społeczna o kondycji społeczeństwa i państwa pochodzi głównie z doniesień medialnych, które - chyba nadmiernie - epatują społeczeństwo zjawiskami negatywnymi.
Faktem jest jednak pełzająca fala zła rozpościerająca się wyraźnie w państwie, społeczeństwie i życiu. To zło to mnogość: fałszu, obłudy postaw, nieuczciwych bogactw, obyczajnych obłędów, chorobliwej chciwości i zawiści, niewrażliwych sumień, prymitywizmu kultury, zanikanie intymności, powszechności głupoty.
Skala tych zjawisk nie jest jeszcze katastrofalna, choć medialne epatowanie nimi robi takie wrażenie.
Afery korupcyjne, polityczne matactwa, kłamstwa propagandowe, skandale obyczajowe, to umysłowa pauperyzacja społeczeństwa (http://3obieg.pl/umysłowa-pauperyzacja-społeczeństwa):
(Otóż człowiek, który w życiu codziennym, podczas wysiłku umysłowego wyręcza się dobrami cywilizacji na wszelkie możliwe sposoby oducza mózg od intensywnej pracy. Skutkuje to znacznym okrojeniem zasobności posiadanej wiedzy w istocie szarej oraz ogólnego spadku ilorazu inteligencji).
Populistyczne wywody o demoralizacji klasy politycznej i w ogóle polskiego establishmentu zakłamują rzeczywistość, bo niezwykle rzadko ukazują gorzką prawdę o społecznej bazie, rodzicielce tych paskudnych ułomności. A ta baza to my wszyscy - całe społeczeństwo - w demokratycznej większości bardzo podobne do krytykowanego establishmentu.
Bulwersujemy się na wieść o „korupcji dwudziestolecia” przy przetargach państwowych zleceń na wielomiliardowe inwestycje i zamieszanych w te machinacje wysokich urzędników państwa (w tym generałów). Mierzi nas obłuda moralna niektórych kapłanów kościoła katolickiego (afery obyczajowe), polityków konfabulujących teoriami spiskowymi fałszującymi rzeczywistość. Napawa obrzydzeniem pokazowa pobożność wielu katolickich środowisk politycznych i medialnych wykorzystujących religię do politycznych gier. Razi obrzydliwy prymitywizm kultury powszechnej i jego promowanie w mediach. Denerwuje nachalność i rozmiar propagandy promującej związki jednopłciowe.
Czy te przywary to wynaturzenie establishmentu? Ależ skąd! To są przecież powszechne przywary nas wszystkich, społeczeństwa, które widzi słomkę w oku tegoż establishmentu, a nie dostrzega belki w swoim.
Wszyscy tę belkę dobrze widzimy, a tylko udajemy, że jej nie ma. Nie razi nas wręczanie łapówek policjantowi, urzędnikowi, księdzu, ale gniewa taki proceder na szczeblu państwa. Oburza defraudowanie mienia społecznego, sami zaś często przywłaszczamy sobie cudzą własność (ukradziono mi 17 świerczków z granicy posesji). Gniewa wulgaryzm w sztuce i literaturze, a polskie biura i ulice bluzgają powszechnie bez reakcji otoczenia, itd., itp. A skoro nasi wybrańcy są z nas to postępują jak my!
Więc przestańmy na nich psioczyć kiedy już są u władzy, lecz zreflektujmy się, że oni tacy są z naszego, demokratycznego nadania. Są naszym odbiciem.
Taka refleksja powinna nas nauczyć, że swojak „spośród nas” wybrany do semu, rady gminy, itp., to najczęściej zły wybór, dlatego lepiej wybrać kogoś, który choć nie swojak posiada jednak cechy odzwierciedlające odpowiedzialność, godność reprezentanta narodu (mieszkańca) mądrość, wiedzę o funkcjonowania państwa (gminy) i zwykłą ludzką uczciwość.
To jest bardzo łatwe, wystarczy trochę się zastanowić przy urnie wyborczej nad tym kim naprawdę jest kandydat na liście wyborczej.
Proste jak drut!
Komentarze
Pokaż komentarze (10)