Intelektualna układność rozmówców Tomasza Lisa w poniedziałkowej audycji (2. grudnia) „Tamasz Lis na żywo” wobec pani prof. Magdaleny Środy, naczelnej propagatorki idei gender był pokazem słabości dyskutantów wobec konfabulowanych argumentów p. Środy.
Kiedy prof. Zbigniew Lew - Starowicz (seksuolog) wyjaśniał, iż idea gender jest zamierzoną akcją marginalizowania roli i znaczenia genetycznie przyrodzonej człowiekowi płci na rzecz lansowanej przez gender społeczno - kulturowej tożsamości płciowej, pani Środa gorąco temu zaprzeczyła - przy okazji rekomendując siebie - że od 20 lat wykłada tę dziedzinę i wie najlepiej, że gender niczego nie wmawia, bo jest jedynie przedmiotem „akademickiego, naukowego badania nad płcią”.
Zaś dominikanin o. Paweł Gurzyński oświadczył, że istnieje mnóstwo źródłowej literatury genderowej, mówiącej np. o "likwidacji płci", która jest "podstawą wszelkiego problemu".
Dalsze przytaczanie tej niemiłej pyskówki nie ma sensu, bo - poza kłótnią - nie dała ona żadnego wyjaśniającego efektu przybliżenia problemu telewidzom. A taki był zapewne cel prowadzącego program.
Spór o gender jest z gatunku sporu o katastrofę smoleńską. Są profesorowie „blefujący” niby-wiedzą, której nie mają, bo jak sami twierdzą dopiero „trwają naukowe badania nad płcią w istniejących uwarunkowanych stereotypach kultury społecznej” - jak mówi p. Środa, którą bardzo denerwują opinie takich osób jak prof. Starowicz czy o. Gurzyński.
Nadszedł chyba czas aby panoszącej się intelektualnej wolno amerykance na temat gender w wydaniu p. Środy i jej feministycznego otoczenia sprecyzować i przedstawić opinii publicznej rzetelną naukową definicję gender dla jasności rozumienia o czym mowa. Oczekiwana jest również pilna potrzeba encyklopedycznej wykładni tego pojęcia.
Na razie bowiem zwykły zjadacz chleba dysponuje wykładnią zamieszczoną jedynie na Wikipedii, która zdecydowanie przeczy ogólnikowym opiniom środowisk feministycznych. Oto ona:
„Gender (ang. gender, czyt. dżender – płeć, rodzaj gramatyczny) – płeć kulturowa, płeć społeczna, społeczno-kulturowa tożsamość płciowa – suma cech, zachowań, stereotypów iról płciowych przyjmowanych przez kobiety i mężczyzn w ramach danej kultury w drodze socjalizacji, nie wynikających bezpośrednio z biologicznych różnic w budowie ciała pomiędzy płciami, czyli dymorfizmu płciowego. Gender, czyli kulturowy komponent tożsamości płciowej, przekazywany jest poszczególnym jednostkom w sposób performatywny, czyli poprzez uczenie się, odgrywanie i powtarzanie zachowań innych osób tej samej płci. Na płeć społeczną składać się może np. sposób ubierania się, sposób zachowania, oczekiwane funkcje w ramach społeczeństwa, sprawowana władza itp. Gender odróżnienia się tym od płci biologicznej (ang. sex), czyli sumy cech fizycznych i zachowań seksualnych wynikających z odmiennych funkcji i ról obu płci w procesie rozmnażania płciowego[1].
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) definiuje gender jako stworzone przez społeczeństwo role, zachowania, aktywności i atrybuty, jakie dane społeczeństwo uznaje za odpowiednie dla mężczyzn i kobiet[2].
Studia wyższe i badania naukowe nad społeczno-kulturową tożsamością płciową prowadzi się na kierunku gender studies. Kierunek ten powstał w Stanach Zjednoczonych wlatach 80. XX wieku. Obecnie można go odnaleźć również na uczelniach w Polsce.”
http://pl.wikipedia.org/wiki/Gender
Ponieważ problem dotyczy wychowania młodego pokolenia, które w niektórych ośrodkach wychowawczo-oświatowych jest już indoktrynowane tą, nie zdefiniowaną, dopiero co rodzącą się teorią, co mocno mąci w głowach dzieciom i młodzieży. Myślę, że nie tylko!
Pan Lis zadał obecnym pytanie, czy ma bać się gender? Odpowiedziano mu, że nie. Ja jednak myślę, że to zła odpowiedź. Maja jest następująca:
Panie Tomaszu, gender trzeba się bać, jak najbardziej, przynajmniej do czasu, bardzo precyzyjnego, naukowego zdefiniowania tej rodzącej się teorii (a może nawet nauki) i dokładnego rozważenia jej wychowawczego wpływu na młode pokolenie.
Wszak „takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie…”,
które to „chowanie” będzie rzutować na dalsze losy narodu. A to nikomu nie może być obojętne!


Komentarze
Pokaż komentarze (8)