Premier nie przyjął rocznego sprawozdania prokuratora generalnego Andrzeja Szeremeta po zastanawiająco bardzo długim przewlekanie ogłoszenia tej decyzji.
Obecne czasy to zwariowany okres zmieniających się nawyków społecznych z okresu byłego ustroju „sprawiedliwości społecznej” na praktykę demokratycznego ustroju rynkowego. Ludzie władzy to krew z krwi i kość z kości synowie i córki polskiego narodu jeszcze w dużej części nie wyzbytego cech „homo - sowietikus”.
Partyjny obyczaj z czasów PRL-u głęboko przeniknął do obecnego pokolenia Polaków w formie genów politycznych PZPR nadal mocno tkwiących w narodzie. Partyjnictwo trzyma się mocno we wszystkich - bez wyjątku - stronnictwach politycznych, co widać, słychać i czuć!
Szkodliwość tych postaw hamuje pożądany rozwój kultury obywatelskiej (politycznej) Polaków w nadziei odwrócenia szkodliwego, populistycznego trendu partyjnych obietnic na rzeczowy pragmatyzm efektywności pracy w realistycznych uwarunkowaniach rzeczywistości społeczno - gospodarczej.
Nasz polityczny establishment ma tego świadomość, więc lawiruje pomiędzy socjalistyczną nostalgią ludu, a deklaratywną wolą praktykowania demokracji obywatelskiej.
W takiej atmosferze zostają wymuszane coraz bardziej demokratyczne instytucje, które w praktyce mocno jednak uwierają władzę, tę władzę opartą przecież głównie na partiach ją wyłaniających.
Jedną z takich demokratycznych instytucji jest niezależna prokuratura z Prokuratorem Generalnym na czele. Jak bardzo fakt ten uwiera partie polityczne niech świadczy lament ich działaczy - z p. Ziobrą na czele - podnoszących brak koordynacyjnego współdziałania prokuratury z władzą wykonawczą, czyli ministerstwem sprawiedliwości. Ten argument jest akurat dowodem na słuszność oddzielenia prokuratury od rządu, bo właśnie w czasie władanie ministerstwem sprawiedliwości przez Zbigniewa Ziobrę miało miejsce najwięcej gorszących, patologicznych nacisków na prokuraturę powodowanych politycznym interesem partii rządzącej z ramienia której p. Ziobro był ministrem.
Wobec powyższego zaskakuje cierpkość wypowiedzi na temat Prokuratora Generalnego obecnego ministra sprawiedliwości p. Marka Biernackiego, którego trudno podejrzewać o poglądy zbliżone do Zbigniewa Ziobry.
Jest tajemnicą poliszynela, że ta właśnie „cierpkość” p. Biernackiego, to główny powód nie przyjęcia sprawozdania Prokuratora Generalnego przez premiera Donalda Tuska..
Ta zagadkowa ekwilibrystyka argumentacyjna ministra i premiera powoduje, że p. Andrzej Seremet - prokurator generalny - jest postrzegany jako prawdziwie niezależny prokurator, który nie poddaje się naciskom nawet tak subtelnym jak nie przyjmowanie rocznego sprawozdania. Paradoksalnie uwiarygodnia go to do dzierżenia powierzonej mu przez Sejm roli strażnika owej, prokuratorskiej niezależności z wysokości urzędu Prokuratora Generalnego.
Ponieważ w państwie prawnym wszystkie niejasne zarzuty stawiane człowiekowi nie mogą go obciążać, p. Seremet jest więc nadal godny zaufania. Jego postawa pełna godności i kultury osobistej wobec atakujących go zewsząd funkcjonariuszy partyjnych zasługuje na uznanie i szacunek.
Zniesmaczony mętną atmosferą wytworzoną wokół Andrzeja Seremeta wyrażam swój sprzeciw wobec niejasności postępowania wobec jednego z najwyższych urzędników w państwie, w państwie, które nie powinno podważać autorytetu swoich funkcjonariuszy, bez konkretnych i jednoznacznych zarzutów. A tak właśnie jest w tej sprawie.
Obywatele muszą temu dawać odpór i murem stanąć w obronie Prokuratora Generalnego.
Panie Prokuratorze Generalny trzymaj się Pan!


Komentarze
Pokaż komentarze (15)