MUZEUM
MUZEUM
folt37 folt37
314
BLOG

ZAWIESZENI MIĘDZY KULTURAMI.

folt37 folt37 Polityka Obserwuj notkę 5

Bez mała cały wczorajszy poranek radia TOK FM /10.stycznia/ prowadzony przez Jacka Żakowskiego był zaprzątnięty krytyką kultury chrześcijańskiej.

Nachalnie uparty intelektualny hałas wokół tego tematu, to odsłona ostrej walki pomiędzy różnymi kulturami o prymat w demokratycznym społeczeństwie, które posiada skuteczną broń wyborczą zdolną wywalczyć oczekiwany przez strony sporu ład polityczny zdolny do tworzenia prawa na modłę moderatorów kulturowych przemian.  To cel owej walki.

W tej głośnej zawierusze wyraźnie widać jak bardzo przeszkadza kultura chrześcijańska wszystkim tym, którzy z przyczyn najprzeróżniejszych  życiowych powikłań nie respektują jej w życiu prywatnym, co podskórnie uwiera ich niemiłosiernie i skłania do zastąpienia kulturą inną, nie drażniącą sumienia. Przybywa tych ludzi, a ich moralny niepokój wynika ze skomplikowanych stosunków życia osobistego, głównie w zakresie obyczajowości seksualnej, jako głównej pokusie ulegania słabościom, które próbują usankcjonować w formie odmiennej kulturowej normy. Nie bez powodu naczelnym tematem tej walki jest seksualność człowieka od edukacji szkolnej po praktyki seksualne z pederastię na czele.

Wszyscy bojownicy o tę kulturową odmienność (no, może tylko większość) żyją wbrew etyce chrześcijańskiej (wtórne związki małżeńskie, homoseksualizm, egoizm płciowości, itd.), więc niczym innowiercy chcą ustanowić normy własne, dopasowane do praktykowanej przez siebie obyczajowości. Do tego dzieła zaprzęgają naukę (tam także jest dużo osób skonfliktowanych z kulturą chrześcijańską) skomplikowanie  teoryzującą powszechne dotąd obyczaje kulturowe jako panujący ład moralno-obyczajowy życia ludzi.

Trzeba zrozumieć dyskomfort homoseksualistów (lesbijek) praktykujących sprzeczny z biologiczną naturą człowieka seks i chcący równoprawnie traktować swoje związki z małżeństwami heteroseksualnymi dla pokazania (bo przecież nie udowodnienia), że to co robią, to także norma nazywana elegancko „odmiennością preferencji seksualnych”. Rozumieć ich nie znaczy jednak akceptować. Należy owe zachowania tolerować jako prywatną intymność ludzi tak żyjących. Wolność człowieka jest przecież nadrzędna cechą demokracji i pod żadnym pozorem nie wolno jej ograniczać do wzorca odmiennie wyznawanego. Wzorcom tym nie wolno też koniunkturalnie podporządkowywać prawa sankcjonującego wszystkie odmienności tylko dla satysfakcji wnioskujących. Współczesna cywilizacja Zachodu lekkomyślnie to lekceważy i dopuszcza do tworzenia koktajlu prawnego skutecznie miksującego wszystkie kultury zatracając zróżnicowaną hierarchię ich wartości pod względem człowieczej etyki dążącej do harmonii z prawami natury a nie przeciwko nim.

Obecna ostra walka dwu kultur, jedną ukonstytuowaną wielowiekowymi doświadczeniami kulturą chrześcijańską i rodzącą się przeciw niej inną kulturę, kulturę dziwnych kompromisów z postawami pozbawionymi kodeksu wspólnotowej kultury współżycia i praktyki obyczajów z niej wynikających, a w zamian preferującą egoistyczny indywidualizm (każdy ma prawo do szczęścia ), przez upowszechnianie transseksualizmu, homoseksualizmu, feminizmu i tym podobnych nośników tej peryferyjnej kultury odmienności nieuzasadnienie buńczucznej i wygrażającej pięścią moralnej demagogii (o krzywdzie mniejszości seksualnych) reszcie ludzkiej populacji przywiązanej „do kultury ojców” i obojętnych na te wygrażania.

Wierząc w inteligencję czytelnika pominę wyjaśnienia, że kultura chrześcijańska nie równa się religii chrześcijańskiej, o czym zapominają (albo pomijają) krytyczni polemiści hierarchów Kościoła katolickiego.

Smutne jest, że owa debata o różnych kulturach przebiega bardzo niekulturalnie. 

Zwracam więc uwagę, że obronę kultury chrześcijańskiej (bez kulturowego zacietrzewienia) prezentuje Tygodnik Powszechny, zaś hierarchowie Kościała katolickiego bronią stanowiska własnej polityki społecznej (jak słusznie zauważa Aleksandra Klich w dzisiejszej GW), którą nie można utażsamiać z postawę całego Kościoła Katolickiego, bo Kościół to wszyscy wierni, także ci którzy nie podzielają katastroficznej opinii hierarchów o zagrożeniu Kościoła.

Również agresywność zachowań apologetów kultury antychrześcijańskiej nie ułatwia debaty, bo oni nie mniej apodyktycznie niż hierarchowie dowodzą o swoich nie podważanych racjach lansowanej kultury Zachodu niby wielce humanitarnej, bo zrównującej odmienności, jako normy godne legislacyjnego uwiarygodnienia.

Warto więc uwierzyć, że:

„… kultura to rzeczywistość pochodna od człowieka na drodze jego osobowych przeżyć i działań tak jednostkowych, jak i społecznych. Stąd wszelkiego rodzaju wytwory człowieka jako rezultat jego osobowego działania stanowią świat kultury.”

http://ptta.pl/krapiec/teksty_filkul_wymiar.pdf

Obrana własnego świata kultury jest więc prawem człowieka do obrony kulturowego podmiotu swojego człowieczeństwa.

 

 

  

Zobacz galerię zdjęć:

ANTYKI
ANTYKI
folt37
O mnie folt37

Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (5)

Inne tematy w dziale Polityka