Dzisiejsza niedziela jest 22 finałem WOŚP angażującym tysiące młodych wolontariuszy w dziele kwestowania na najszlachetniejszy z możliwych cel, jakim jest niesienie pomocy chorym i potrzebującym wsparcia w profilaktyce medycznej.
W Kościele katolickim jest to niedziela Chrztu Pańskiego upamiętniająca chrzcielne obmycie wodą Jordanu Pana Jezusa przez św. Jan Chrzciciela.
Te dwa wydarzenia bez wzajemnego związku zastały w tym roku nagle powiązane zaskakującą decyzją hierarchii kościelnej niespodziewaną akcją kwestowania przed kościołami po mszach św. na rzecz działalności kościelnego „Caritas Polska” - charytatywnej instytucji Konferencji Episkopatu Polski.
W mojej parafii homilię wygłosił ksiądz - dyrektor Ośrodka Odwykowego z Narkomanii - zaczynając od przypomnienia misji Kościoła, określonej trzema przymiotnikami: ewangelii, sakramentów i miłości. Kaznodzieja pięknie rozwinął przymiotnik „miłość”, jako fundament charytatywnej misji Kościoła powołującego do życia Caritas.
W niedzielę Chrztu Pańskiego homilia zamiast temu sakramentowi poświęcona była sprawozdaniu z działalności diecezjalnego Caritas wyliczaniem jego zasług w niesieniu pomocy potrzebującym. Budujące to były słowa uświadamiające słuchaczom tę chrześcijańską piękną miłość bliźniego wyrażaną niesieniem potrzebnej pomocny w wymiarze fizycznym. Cała ta piękna wizja miłości chrześcijańskiej zastała jednak zniweczona końcówką homilii, w której kaznodzieja nawiązał do WOŚP zaznaczając, że nie da na nią ofiary z powodu świadomości czynów, jakie wyprawiają się na Przystanku Woodstock.
Powiązania tych spraw nie wyjaśnił.
Te zdumiewające słowa - w kontekście wcześniejszych pochwał miłości chrześcijańskiej - brutalnie obnażyły prawdziwe intencje kwestowania na rzecz Caritas w NIEDZIELĘ CHRZTU PAŃSKIEGO, jako akcję zniechęcania wiernych do zasilania puszek WOŚP. Intencję tę - z przeznaczeniem dla mniej domyślnych uczestników mszy - kaznodzieja przypieczętował stwierdzeniem: WOŚP zebrała w 2013 ponad 50 mln. zł, a Caritas Polska w tym samym czasie wydała na wspieranie potrzebujących ponad 400 ml. zł., A W MEDIACH NAS NIE MA! (?)
Bardzo smutny wychodziłem z kościoła, w czym utwierdził mnie widok młodych kwestarzy WOŚP i CARITAS stojących nieopodal siebie z puszkami i wyraźnie zażenowanymi minami, bez cienia wzajemnej sympatii czy akceptacji. To nie był obraz chrześcijańskiej miłości.
Zrozumiałem też jak łatwo można zniszczyć u młodych ludzi odbiór pięknego przesłania o miłości bliźniego nieprzemyślanym konfrontowaniem przeciw sobie młodych ludzi, zaangażowanych w dzieło pomocy bliźnim, tylko dlatego, że konkurent (WOŚP) nie działa pod „chrześcijańskim” szyldem.
Dzisiejsza niedziela potwierdziła istnienie realnego rozdźwięku pomiędzy deklaratywnością chrześcijańskich postaw, a samymi postawami.
Oczywiście z wielką szkodą dla Kościoła.


Komentarze
Pokaż komentarze (38)