Wielkopolska i Poznań szczycą się cnotą gospodarności, choć przykłady ostatnich lat mocno ten wizerunek nadwyrężają. Pamiętamy niechlubne wieloletnie procesy przeciwko prezydentowi Poznania Ryszardowi Grobelnemu („Kupiec Poznański”, „Browar”) i polityczny, oskarżycielski jazgot radnych poznańskiej lewicy, którzy oskarżali prezydenta o interesowne wspieranie inwestorów z narażaniem interesów miasta. Przykre, że uniewinniający prezydenta Poznania sąd musiał pouczać oskarżycieli, że inwestycje były korzystne. Radni m. Poznania nie zdali wtedy egzaminu z gospodarności.
Tematowi temu poświęciłem notki:(Blox z 13 czerwca 2008 r. „Sprawa Grobelnego”, Salon 24 z 12.08.2011 r. „Opozycja m. Poznania bredzi”, Salon 24 z 22.06.2012 r. „Polska Samorządność przed Sądem”, Salon 24 z 29.06.2013 r. „Prezydent Poznania Niewinny”)
Nowe zagadnienie niegospodarności Poznania opisuje GW (dodatek poznański z dnia 27 stycznia) na przykładzie zrujnowanej kamienicy przy ul Żydowskiej, którą bał się sprzedać Urząd Miasta inwestorowi zainteresowanego tą ruiną na cel budowanego obok hotelu.
Dlaczego się bał? Według mnie dlatego, aby uniknąć powtórki z „Kupca” i „Browaru” ze strony lewicowych radnych i sprzyjającego im „Głosu Wielkopolskiego”.
Najbardziej jednak dziwi obłudna i krótka pamięć tychże radnych, którzy w sprawie kamienicy przy Żydowskiej stroszą piórka troskliwych gospodarzy znowu przeciwko Urzędowi Miasta pisząc:
„Rozwiązaniem tej patowej sytuacji jest sprzedaż kamienicy inwestorowi planującemu rozpoczęcie budowy Hotelu Puro na terenie przyległych działek" - napisali radni we wniosku do wydziału gospodarowania nieruchomościami. Radni zalecili urzędnikom pośpiech, wiedząc, że inwestorowi zależy na jak najszybszym rozpoczęciu prac budowlanych. - Niestety, WGN przez dwa miesiące przetrzymał nasze pismo i dopiero po przypomnieniu postanowił przekazać temat ZKZL-owi. Straciliśmy w ten sposób cenny czas, a potem słuch po sprawie zaginął.”
Tak na ten zarzut odpowiada Urząd Miasta:
”Wiceszef WGN Paweł Diakowicz twierdzi, że jego wydział procedurę sprzedaży może rozpocząć dopiero wtedy, gdy dostanie wszystkie niezbędne dokumenty z ZKZL. - W tym przypadku otrzymaliśmy je już po sprzedaży pustej działki, na której teraz powstaje hotel - tłumaczy Diakowicz.”
„Przygotowanie nieruchomości na sprzedaż trwa długo. Zebraliśmy wszystkie potrzebne papiery i budynek przy ul. Żydowskiej 19 ujęliśmy w planach sprzedażowych na 2014 r. - zaznacza wiceszef WGN.”
A tak reaguje inwestor:
„Tyle że w tym roku manager Puro Hotelu nie chce obiecać, że ponownie zainteresuje się zrujnowaną kamienicą. - Dobrej woli ze strony urzędników nie widać. Chcemy, by ta okolica wyglądała ładnie, nic więcej. Dlatego np. uzgadniamy, jak ma wyglądać styk hotelu ze wspomnianą kamienicą. Już na tym etapie napotykamy wiele trudności, a co dopiero mówić o przejęciu i wyremontowaniu szpetnej kamienicy - mówi Dudek”.
Jak z powyższego widać, miasto mocno straciło na przepychankach powodujących utratę szansy na dobry interes, raz: pozbycie się uciążliwej ruiny, drugi: poprawę estetyki ul. Żydowskiej i wpływu do kasy miejskiej zapłaty za sprzedaną nieruchomość.
Nie mnie oceniać zasadność stanowiska spierających się stron. Zwracam tylko uwagę, że skład rady miejskiej to przedstawiciele różnych ugrupowań politycznych, którzy mnóstwo czasu marnotrawią na zwyczajne walki polityczne między sobą i prezydentem zamiast troskliwego zatroskania się o interes miasta i jego mieszkańców. Straty jak z powyższego widać są dla miasta bolesne, no i bardzo cierpi wizerunek poznańskiej gospodarności.
Wniosek z tego jest następujący:
Gospodarność powinna być głównym zainteresowaniem radnych Poznania (i wszystkich rad) a nie polityka. Czas najwyższy wyprosić politykę z działalności rady miasta Poznania.


Komentarze
Pokaż komentarze