KULTURA.
Współczesna kultura powszechna polega głównie na czerpaniu wzorców z najniższych warstw społecznych przejmując od nich niechlujstwo wyglądu, języka i obyczaju, co stanowi zaprzeczenie dawnych pojęć „człowiek kulturalny”, „szlif kulturalny”, „obyczaj kulturalny”. Wizytówką tego stanu polskiej kultury jest bezczecenie języka polskiego wulgaryzmami jako normy komunikowania się zarówno w literaturze (Kurczok, Masłowska, Twardoch) jak i w życiu (Kutz, Michnik, Lis), a także na wyżynach Sejmu i rządu.
POLITYKA.
Podobnie jak w kulturze wzory zachowań polityków są zaczerpnięte żywcem ze spelun i miejskich przedmieść. Zupełnie jak tam najwyższej ocenie i akceptacji podlega skuteczność zachowań. Tym ocennym terminem posługują się nawet akademiccy politolodzy usprawiedliwiający często mało etyczne zachowanie polityka - jego skutecznością.
Inną nieznośną plebejską cechą polityki jest kłamstwo i obłudna postawa wobec problemów polityczno-społecznych, których sedno omijane jest pokrętnością usprawiedliwień i fałszywością dowodów. Takie zachowanie nie znajduje również skutecznego potępienia społecznego wyrażonego przy urnach wyborczych.
PRAWO.
Podstawowym mankamentem tego działu funkcjonowania państwa jest sprzeczność kodyfikacyjnych intencji prawnych z praktyką stosowania. Organ ustawodawczy państwa nagminnie dopuszcza się mnożenia przepisów sprzecznych z konstytucją, co komplikuje procedowanie w sferze administracyjnej egzekucji prawa narażonej na nieważność decyzji i koszty rekompensaty szkód.
Powolność procesowa w wielu sprawach to także wynik nadmiernie rozbudowanych uregulowań prawnych, które wywołują ostrożność procesową sądów tracących czas na konfrontacje zapisów w mnogości uregulowań w różnych działach prawa często ze sobą sprzecznych, co z kolei absorbuje wyższe instancje sądowe, do których sądy niższych instancji zwracają się o wykładnię.
ADMINISTRACJA.
Ważną rolę w państwie spełnia administracja stojąca na straży respektowania ładu prawno-administracyjnego dotyczącego wzajemnych relacji obywatel-państwo. Roli tej nie może obecnie w pełni podołać polska administracja spętana gmatwaniną przepisów mnożonych w nadmiernej ilości i ciągle modyfikowanych przez każdą nową ekipę zmieniającej się władzy. Znamiennym są nieustające zapowiedzi zmian przepisów po planowanym objęciu władzy przez opozycje. Innym hamulcem źle funkcjonującej administracji jest brak stabilizacji kadrowej, która przy dojściu do władzy innego ośrodka politycznego każdorazowo podlega dogłębnej fluktuacji przez zwalnianie ekip tracącego władzę ośrodka politycznego na ludzi nowych, reprezentantów ośrodka władzę obejmującego. To jest olbrzymie marnotrawstwo ludzkiego kapitału urzędniczego o dużej wiedzy niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania urzędów. Nowe kadry marnotrawią mnóstwo czasu (1/2 kadencji) do opanowania umiejętności administrowania, a kiedy ją posiądą następuje zmiana ekipy rządzącej po kolejnych wyborach.
ZDROWIE.
To najbardziej społecznie dotkliwy problem tkwiący od dziesięcioleci w marazmie niemożności naprawy powodowany oporem środowiska skutecznie sprzeciwiającego się reformom organizacyjnym na drodze prywatyzacji usług medycznych i dokonania wyraźnego rozdziału sfery medycyny klinicznej od podstawowego lecznictwa. Anachronizm upaństwowionej i samorządowej służby zdrowia polega na generowaniu niewspółmiernie wysokich kosztów obciążających te struktury patologicznym zjawiskiem polegającym na wykorzystywaniu sprzętu i aparatury własności tych jednostek do prywatnych praktyk lekarzy. Jest to zjawisko powszechnie znane, a jego załatwienie jest odkładane - z powodów politycznych - na bliżej nie określony termin.
OBYCZAJE.
Problem ściśle powiązany z kulturą, choć przede wszystkim zakotwiczony w środowiskach skonfliktowanych z normami obyczajowymi powszechnie w społeczeństwie wyznawanymi, głownie w życiu rodzinnym uwarunkowanym biologią ich powstawania.
Zawieruchę pojęciową w tej dziedzinie tworzy teoria gender głosząca zmierzch obyczajowości uwarunkowanej właśnie bodźcami biologicznymi na rzecz bodźców kulturowo-społecznych, kształtujących funkcje życiowe kobiet i mężczyzn przypisywane dotychczas określonej płci (transgenderyzm) i równoważność zachowań seksualnych odmienno płciowych - heteroseksualizm - z jednopłciowymi - homoseksualizm - (agenderyzm ).
RELIGIA.
Skandale obyczajowe i zachowania majątkowe części kleru Kościoła Katolickiego w Polsce zachwiały autorytetem pasterzy tej religii, której nauka głosi zasady moralnego postępowania, miłości bliźniego, ubóstwa materialnego i solidarności ludzkiej. W Polsce jest to problem zasadniczy z powodu wyraźnego konfliktu nauk głoszonych od ołtarza z kościelną praktyką materialnego przepychu budownictwa sakralnego i instytucjonalnego oraz luksusu bytowania kapłanów. Niekorzystny społecznie zwrot w filozofii funkcjonowania Kościoła w społeczeństwie z roli obywatelsko wychowawczej na wzmożenie gorliwości religijnej akcjami bliskimi bigoterii.
OSWIATA.
Permanentna psychoza reorganizacyjna polskiego szkolnictwa, to marnotrawienie energii na nieustające dywagacje dotyczące form, metod, podręczników, przedmiotów i metodologii wychowawczej młodzieży szkolnej tworzące zamęt w umysłach uczniów i lekceważenie obowiązków uczniowskich wywołanych niepewnością, co do trwałości ich obowiązywania. Takie zamieszanie przeżyły wszystkie pokolenia szkolne ostatniego 20-lecia, co wyraźnie odbiło się na poziomie wykształcenia tych pokoleń. Zauważają to rektorzy szkół wyższych przy naborze nowych roczników studentów, a także pracodawcy nowolicencjowanych absolwentów tych uczelni. To problem ciągle obecny w dyskusjach politycznych - głownie podczas kampanii wyborczych - zawsze zapowiadających kolejne zmiany.
RODZINA.
Kryzys rodzin powodowany jest ciągłym demolowaniem dotychczasowego modelu tradycyjnej rodziny funkcjonującej w stadle natury biologicznej - rodzice potomstwo - obecnie agresywnie atakowany przez środowiska wolnomularskie z feminizmem na czele. Środowiska te wyznające pełną swobodę obyczajów w sferze seksualnej z pełną akceptacją homoseksualizmu oraz zamienności biologicznych ról mężczyzny i kobiety w związkach o dowolnych konfiguracjach płciowych inicjują radykalną zmianę dotychczasowej obyczajowości daleko idącą niwelacją znaczenia płciowości biologicznej. Praktyka takich zachowań mocno deprymuje dzieci pozbawiając je poczucia bezpieczeństwa rodzinnego powodującego ich przygnębiające zagubienie sytuacją rodziców praktykowaną przez nich obyczajowością daleką od praktyk rodzin tradycyjnych. Taki kryzys będzie narastać wraz z dalszą liberalizacją prawa rodzinnego i obowiązków rodzicielskich.
Wszystkie wyżej opisane „przypadłości” polskiego życia społeczno-politycznego uważam za groźne dla funkcjonowania i rozwoju państwa, bo destabilizujące porządek rzeczy wpływający na poczucie bezpieczeństwa ludzi w znanym sobie ładzie moralno-obyczajowym, którego zakłócanie niepokoi zagadkowością efektów.
Nie dostrzegam takich refleksji w poza katolickich środowiskach opiniotwórczych, których milczenie wydaje mi się obawą o posądzenie bronienia obyczajów sprzecznych z obyczajową nowo modą tak donośnie rekomendowaną przez struktury Unii Europejskiej.
Myślę, że takie postawy wpisują się w całokształt powodów będących przyczyną owych, wyszczególnionych przeze mnie wyżej „przypadłości” polskiej polityki.



Komentarze
Pokaż komentarze