folt37 folt37
236
BLOG

„Czwarta władza” rozlicza innych sama nie będąc rozliczana.

folt37 folt37 Polityka Obserwuj notkę 1

To stwierdzenie jest bardzo zasadne w kontekście rosnącego wpływu dziennikarzy na życie publiczne. Media, jako fortece dziennikarstwa należą we współczesnym świecie do instytucji o wcześniej niespotykanym, olbrzymim wpływie na losy ludzi, instytucji a nawet państwa. To powoduje kolosalne oddziaływanie na demokrację i jej funkcjonowanie, wymagające wielkiej odpowiedzialności. 

W swojej potędze media urosły do tego stopnia, że stały się politycznie nadmiernie wpływowe o sile oddziaływania porównywalnej z takimi potęgami jak Kościół i państwo.

Mediów boją się wszyscy. Politycy, sportowcy, artyści, policjanci, biznesmeni - wszyscy! Dlaczego? Bo media mogą spowodować wygranie wyborów przez polityka, albo jego klęskę. Sportowca i artystę mogą wylansować odpowiednią publicystyką. Policjanta mogą zniszczyć wyolbrzymiając jago brutalność polegającą np. na uderzeniu chuligana. Biznesmena zmarnują w „tri miga” podejrzeniami o nadużycia, mobing itp. Nawet jak wygra w sądzie straci opinię klientów i pieniądze. Taką mają moc media. Dlatego nazywa się je „CZWARTĄ WŁADZĄ”.

Ale żeby władzę mieć trzeba dysponować wiedzą potrzebną do publikowania tego wszystkiego, co ten strach lub zachwyt powoduje. Trzeba mieć informatorów i trzeba im dobrze płacić, co zachęca  ciemne typy do zdobywania owych materiałów i kasowanie za nie od mediów pieniądze. Duże pieniądze, łamiąc wszelkie skrupuły przyzwoitości wobec ofiar i wobec prawa, bo pieniądz kusi. Temu mechanizmowi ulegli ci, co posunęli się do przestępstwa nielegalnych podsłuchów w restauracji Sowa & Przyjaciele.

Krzywdy i nieprawości wyrządzane przez „czwartą władzę” nie podlegają statystyce, więc nie wiadomo jaki to rozmiar, ale wiadomo, że nadużycia są i przynoszą wiele społecznych szkód.

Swego czasu irlandzka prasa nagłośniła sprawę zbrodni dzieciobójstwa dokonywanych rzekomo w domach samotnych matek prowadzonych przez katolickie zakonnice. Powołane komisje i prokuratorskie śledztwo wykazało, że to wymysł, bo jak się okazało, dziennikarze, nadając historii sensacyjny ton dezinformowali (TP nr 25 z 22 czerwca).

Problem ten coraz częściej dostrzegają także w Polsce poważni publicyści i politycy. Marek Beylin: „Tabloidalna ekscytacja szczegółami obyczajowymi nie ma nic wspólnego z dbałością o stan demokracji. A działania „Wprost” pokazują, że każdy przestępca może w dowolnym celu wywołać kryzys, używając do tego mediów.”(GW z 25 czerwca).

Włodzimierz Cimoszewicz w tej samej gazecie mówi:

„A teraz losy państwa zależą od decyzji redakcji jednego pisma, dodatkowo kierowanego przez człowieka z kryminalna przeszłością.”

A tak ocenia dziennikarzy po konferencji prasowej premiera w czwartek 19 czerwca:

„To co działo się na konferencji prasowej jest obrazem pewnego głębokiego zjawiska - degeneracji mediów. Wśród słabości naszej demokracji trzeba widzieć słabość mediów. Niestety nie są wolne od tabloidyzacji także najbardziej nobliwe tytuły. Przeciętny obywatel nie dowiaduje się niczego ważnego. Skąd ma więc czerpać wiedzę pozwalającą mu na mądry i w miarę aktywny udział w sprawach publicznych?”

Uwagi takie słychać w całym świecie demokratycznym, który jest twórcą tego problemu nadając mediom nadzwyczaj wielkie przywilej żądając w zamian zaledwie rzetelności w działaniu. Media, jako „czwarta władza” wszystkich bezceremonialnie rozliczają, a sami nigdy nie są rozliczani, bo trudno rozliczaniem nazywać procesy cywilne. Tutaj warto przypomnieć głośną batalię dziennikarzy na rzecz likwidacji art. 212 kk. przewidującego karę więzienia dla dziennikarskich potwarców publikujących nieprawdziwe zarzuty przestępcze wobec niewinnych ludzi uparcie broniących tego procederu prawem prasowym do wolności słowa.  Czego się obawiają? Tego, czego boi się każda władza, zdemaskowania rozdźwięku pomiędzy deklaracjami a czynami!

Nie jest rzadkością nadużywanie przez dziennikarzy „tajemnicy zawodowej” chroniącej tożsamość dziennikarskiego informatora nawet, jeżeli owe informacje uzyskano na drodze przestępstwa, jak to ma miejsce przy aferze podsłuchowej publikowanej przez „Wprost”.

I tu dochodzimy do sedna sprawy. Kontrowersja tego przepisu polega na bezkarności przestępcy, często szantażysty uzyskującego nielegalnymi środkami informacje sprzedawane następnie za duże pieniądze mediom, które je publikują w trybie sensacyjnym także dobrze na tym zarabiając mnożeniem nakładu gazety.

Czy to jest rzetelne zarabianie pieniędzy? Nie jest i nie powinno mieć miejsca. A ma bardzo często krzywdząc bohaterów owych prasowych sensacji, którzy nierzadko po latach procesowania udowadniają wyrządzoną im krzywdę otrzymując od gazety zadośćuczynienie finansowe w śmiesznych kwotach stanowiących mizerny ułamek zarobionych na tej krzywdzie pieniędzy przez ten tytuł prasowy.

Intencją tej notki jest uzmysłowienie faktu, że zawód dziennikarza to nie jest zwykły zawód tylko pozycja społeczna o wielkich możliwościach oddziaływania zarówno na opinię publiczną jak i na władzę, co może mieć skutki wielce pożyteczne w przypadku odpowiedzialnego dziennikarstwa, ale także szkodliwe w przypadku dziennikarstwa biznesowego, to znaczy nastawionego na zysk z publikacji za każdą cenę.

Czy „Wprost” obroni się przed zarzutem tabloidyzacji publikując pochopnie nielegalne podsłuchy?  Zobaczymy?

„Warszawska prokuratura dwa dni temu postawiła dziennikarzowi „Wprost” Piotrowi Nisztorowi dziennikarzowi „Wprost” zarzuty dotyczące nielegalnych podsłuchów. Według "Rzeczpospolitej", podczas przesłuchania menedżer miał obciążyć Piotra Nisztora.”
(http://www.rmf24.pl/raport-podsluchy-tasmy-wprost/fakty/news-tasmy-wprost-menedzer-restauracji-obciaza-dziennikarza,nId,1445934#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=chrome).

„W znanej aferze podsłuchowej w Wielkiej Brytanii podejrzaną dyrektorkę koncernu prasowego grupy News Corp. Ruperta Murdocha Rebekah Brookes jest wolna. Ława przysięgłych uniewinniła Brookes od zarzutu matactwa i przekupywania policjantów i urzędników w zamian za poufne informacje, które nastepnie jako wiadomości na wyłączność służyły podniesieniu poczytności gazet.

Skazany został były naczelny redaktor Andy Coulson i były spin doktor Dawida Camerona.

(http://wiadomosci.onet.pl/wielka-brytania-i-irlandia/wielka-brytania-afera-podsluchowa-brooks-uniewinniona-coulson-winien/zbyjr).

Oba komunikaty podaję, jako przykład, że przestępcze metody podwyższania nakładów gazet są praktykowane na całym świecie, a Polska w tym procederze jest dopiero raczkującym nowicjuszem.

Jeżeli polskie służby dochodzeniowe i wymiar sprawiedliwości dowiodą skrupulatności swoich odpowiedników z Wielkiej Brytanii to jest nadzieja, że takie przestępstwa będą u nas sporadyczne.

Myślę, że to się uda!

 

 

 

 

 

folt37
O mnie folt37

Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (1)

Inne tematy w dziale Polityka