Współczesna retoryka polityczna pełna jest głosów o potrzebie służebności polityków wobec narodu, w którego głos powinni się wsłuchiwać i „wychodzić naprzeciw” oczekiwaniom społecznym.
Jednak dosłowne realizowanie tak rozumianej polityki to niebezpieczny populizm zamieniający „służebność” w „służalczość” kierującą się wyłącznie pozyskiwaniem społecznej popularności kosztem zachowań racjonalnych dla dobra państwa i narodu w perspektywie także (a może przede wszystkim) czasu przyszłego.
Bardzo niebezpieczne współczesne niepokoje wojenne na świecie pokazują tragizm społeczności, pośród których zdecydowana większość kierując się irracjonalnym* patriotyzmem tworzy warunki polityczne dla skrajnego populizmu wynoszącego do władzy populistycznych karierowiczów gotowych - w imię posiadania władzy - spełnić owe zgubne irracjonalne nastroje ludu.
Wczoraj TVN24 w audycji „Czarno na białym” (20.30) pokazała nastroje społeczne Rosjan wyrażających wręcz bałwochwalczo zachwyt nad polityczną postawa Putina i pod jego kierownictwem wojenną agresją Rosji wobec Ukrainy, ale także wobec świata.
Oto główne elementy tego uwielbienia:
· ZSRR to duma Rosjan, co Putin potwierdza i umacnia swoją polityką,
· pod kierownictwem Putina Rosja powstała z klęczek, na które upadła ku radości Zachodu,
· historia ZSRR, to pasmo sukcesów i dobrobytu narodów zrzeszonych w przyjaznym im Związku Sowieckim,
· Zachód jest wrogiem Rosji, bo ona przeszkadza mu dominować w świecie,
· Ukraina jest rosyjska, a niepodległościowe ambicje Ukraińców to wymysł faszystów spod znaku banderowców,
· Anektując Krym Putin naprawił niesprawiedliwość historyczną.
Takie poglądy wyrażali zgodnie zarówno uliczni przechodnie oraz dziennikarze i przedstawiciele intelektualistów.
Wśród Rosjan prezentowanych w programie nie zanotowano najmniejszych refleksji historycznych na temat zbrodni Rosji Sowieckiej wobec swojego narodu i narodów Związku wcielonych do ZSRR zbrodniczym przymusem okupionym milionami ofiar w tym wyreżyserowanym przez Stalina w latach 30-tych Wielkim Głodem na Ukrainie.
Dumni z bohaterstwa rosyjscy wojskowi, obwieszeni medalami ani myślą pamiętać o sowieckim współuczestnictwie z hitlerowcami w napaści na Polskę w 1939 r. Oni nie chcą pamiętać o radzieckich zbrodniach stalinowskich czystek wśród radzieckich komunistycznych elit w latach 30-tych, ani o zbrodni katyńskiej, ani o masowym mordowaniu polskich żołnierzy z Armii Krajowej w latach 40-tych. Ich irracjonalna duma z ZSRR nie pozwala im wspomnieć o otrzymywanej w czasie wojny pomocy zachodnich aliantów w dozbrojeniu Armii Czerwonej w broń i sprzęt wojenny dowożony do Murmańska alianckimi konwojami dla Armii Czerwonej (kosztem wielkimi ofiar), decydującymi o wyrównaniu sił z wojskiem niemieckim i odwróceniu losów wojny na ich korzyść. Nie chcą słyszeć, że bez tej pomocy wojnę z Hitlerem by przegrali.
Taki jest naród rosyjski (wyjątki pomijam), któremu Putin pomaga zapomnieć o czasach komunistycznej hańby ludobójstwa i dziesięcioleci krwawego zniewolenia wielu narodów Azji i Europy. Putin bardzo usłużnie wychodzi Rosjanom naprzeciw w ich przekonaniu, że to nie ustrój komunistyczny zbankrutował w Rosji (i na świecie) tylko upadł spowodowany podstępnymi knowaniami Zachodu i zdradzie Gorbaczowa i Jelcyna.
Program TVN24 przypomniał nam, że naród rosyjski nadal jest w swojej masie narodem sowieckim wielbiącym Stalina, co Putin usłużnie podtrzymuje dla umocnienia swojej politycznej pozycji i zachowania władzy. Wszystkie zbrodnie Stalina były przecież także dokonywane dla zachowania władzy Generalissimusa.
Taka jest dzisiejsza Rosja, która wygenerowała nowego swojego zbawcę „generalissimusa” Putina, który swoją służebność zamienił w służalczość narodowi rosyjskiemu, która stanowi już wyraźne przyczynki do powtórki z historii.
W Rosji mamy już powrót do „Kultu Jednostki”.
Także na świecie historia się powtarza w bagatelizowaniu owego zjawiska próbami udobruchania „generalissimusa” udawaniem, że go nie ma!
A koło historii się nie zatrzymuje!
Irracjonalność* (od łac. irrationalis = nierozumowy) – zbiór postaw, zachowań i schematów myślowych cechujących się pozarozumowym podejściem do wyjaśniania problemów, tak praktyczno-życiowych, jak i np. naukowych i filozoficznych. W ujęciu światopoglądowym postawa charakterystyczna dla irracjonalizmu. W ujęciu potocznym irracjonalność odmawia rozumowi grania głównej roli w kształtowaniu przekonań na podstawie których podejmowane są decyzje. Jest antonimem racjonalności – postawy charakterystycznej m.in. dla racjonalizmu.
(http://pl.wikipedia.org/wiki/Irracjonalno%C5%9B%C4%87)


Komentarze
Pokaż komentarze (2)