Spór o TK dzieli Polaków po połowie na zwolenników obozu władzy dążącej do likwidacji Konstytucji 1997 r. i jej obrońców wiernych słowom z przesłania preambuły:
„W trosce o byt i przyszłość naszej Ojczyzny, odzyskawszy w 1989 roku możliwość suwerennego i demokratycznego stanowienia o Jej losie, my, Naród Polski – wszyscy obywatele Rzeczypospolitej, zarówno wierzący w Boga będącego źródłem prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna, jak i nie podzielający tej wiary, a te uniwersalne wartości wywodzący z innych źródeł, równi w prawach i w powinnościach wobec dobra wspólnego – Polski, wdzięczni naszym przodkom za ich pracę, za walkę o niepodległość okupioną ogromnymi ofiarami, za kulturę zakorzenioną w chrześcijańskim dziedzictwie Narodu i ogólnoludzkich wartościach, nawiązując do najlepszych tradycji Pierwszej i Drugiej Rzeczypospolitej, obowiązani, by przekazać przyszłym pokoleniom wszystko, co cenne z ponad tysiącletniego dorobku, złączeni więzami wspólnoty z naszymi rodakami rozsianymi po świecie, świadomi potrzeby współpracy ze wszystkimi krajami dla dobra Rodziny Ludzkiej …”,
Obóz rządzący nazywa obrońców obecnej Konstytucji „targowicą”. Dziwi, że ta inwektywa głoszona jest przez ludzi wykształconych (także członków hierarchii KK) sugeruje, że w historycznym kontekście są oni zdrajcami Rzeczpospolitej na równi z obozem Targowiczan winnych zdrady obalenia konstytucji 3 majowej z pobudek wyłącznie korzyści własnych.
Tymczasem fakty historyczne dowodzą o czymś wręcz odwrotnym, a mianowicie, że Targowiczanie to był obóz wrogi Konstytucji z 3 Maja, a zatem tak samo jak przeciwnikiem obecnej Konstycji jest obóz polityczny sprawujący władzę z poparciem niektórych biskupów, dokładnie jak w obozie targowickim.
„Kuria rzymska i polski kler obawiali się, że Polacy nie poprzestaną na Konstytucji, lecz pójdą dalej - wzorem rewolucji francuskiej - pozbawią wszelkich funkcji państwowych, zlikwidują przywileje kleru, położą rękę na jego majątku, a księży przeniosą na państwowe pensje. Co już częściowo miało miejsce po uchwaleniu w roku 1789 przez Sejm Wielki ustawy przeznaczającej dochody z diecezji krakowskiej na wojsko polskie. Zaborcy zaś gwarantowali Kościołowi nienaruszalność praw i dóbr. Papież Pius VI dał Rosji zielone światło do wojny z Polską i jej rozbioru, kierując 24.02.1792 r. brewe dziękczynne do Katarzyny II, w którym nazwał ją heroiną stulecia i sławił jej podboje. Wśród nich wymienił pierwszy rozbiór Polski. Katarzyna II zareagowała na Konstytucję, wspierając polskich przeciwników reform, magnatów (ultrakatolicki beton) i dostojników kościelnych, którzy 27 kwietnia 1792 roku zebrali się w Petersburgu (!) i ogłosili manifest unieważniający Konstytucję 3go maja oraz wzywający Rosję do zbrojnej interwencji w Polsce. W celu zatajenia faktu, że spisek zawiązano w Petersburgu manifest opatrzono datą 14 maja i ogłoszono w Targowicy na Ukrainie. Głównymi działaczami spisku byli: Franciszek Ksawery Branicki, Szczęsny Potocki i Seweryn Rzewuski oraz biskupi: Józef Kossakowski, Ignacy Massalski, Wojciech Skarszewski i Michał Roman Sierakowski, który pełnił funkcję naczelnego kapelana konfederacji. Papież Pius VI pobłogosławił targowicę i wyraził życzenie:" aby stworzenie konfederacji stało się początkiem niewzruszonej spokojności i szczęścia Rzeczypospolitej". (http://swierszcz.gouk.pl/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=206)
Epiklog zdrasy targowickiej:
Większość czołowych przywódców konfederacji targowickiej zostało skazanych na śmierć i powieszonych w czasie insurekcji kościuszkowskiej.
Po opanowaniu Wilna przez powstańców, sąd kryminalny skazał na powieszenie hetmana wielkiego litewskiego Szymona Kossakowskiego. Wyrok wykonano publicznie 25 kwietnia 1794 na placu przed tamtejszym ratuszem.
9 maja 1794 na Rynku Starego Miasta w Warszawie przed ratuszem powieszeni zostali publicznie przywódcy konfederacji skazani na karę śmierci przez Sąd Kryminalny Księstwa Mazowieckiego: hetman wielki koronny Piotr Ożarowski, marszałek Rady Nieustającej Józef Ankwicz i hetman polny litewski Józef Zabiełło. Czwarty skazany, biskup inflancki Józef Kazimierz Kossakowski, po zdjęciu święceń kapłańskich został powieszony przed kościołem św. Anny[6][7].
28 czerwca 1794 wzburzony lud warszawski dokonał samosądów na członkach konfederacji targowickiej posądzanych o zdradę. Przed kościołem św. Anny przyKrakowskim Przedmieściu powieszeni zostali: biskup wileński Ignacy Massalski, kasztelan przemyski Antoni Czetwertyński, poseł do Turcji Karol Boscamp-Lasopolski,szambelan Stefan Grabowski, instygator królewski Mateusz Roguski, szpieg rosyjski Marceli Piętka, adwokat Michał Wulfers i instygator sądów kryminalnych Józef Majewski.
Sąd Najwyższy Kryminalny skazał Stanisława Szczęsnego Potockiego, Franciszka Ksawerego Branickiego, Seweryna Rzewuskiego, Jerzego Wielhorskiego, Antoniego Polikarpa Złotnickiego, Adama Moszczeńskiego, Jana Zagórskiego i Jana Suchorzewskiego na karę śmierci przez powieszenie, wieczną infamię, konfiskatę majątków i utratę wszystkich urzędów. Wobec nieobecności skazanych, wyrok wykonano in effigie 29 września 1794.
(https://pl.wikipedia.org/wiki/Konfederacja_targowicka)
Tak w wielkim skrócie przedstawia się historia Targowicy. Dramatyczna nieznajomość polskiej historii przez Polaków pozwala współczesnym „konfederatom antykonstytucyjnym” na bezkarne obrażanie obrońców polskiej Konstytucji imputowaniem im, że to oni, obrońcy obowiązującej ustawy zasadniczej są jej zdrajcami, a napastnicy chcący Konstytucję obalić bronią praworządności.
Szczególnie dwuznaczna i niezręczna jest postawa Episkopatu Polski, który milczy w sprawie naruszania polskiej Konstytucji i obrażania jej obrońców wyzwiskami „targowica”. Może jest straszony przez antykonstytucyjne szeregi „Kukiz15”, że każdy krytyk przeciwników obecnej konstytucji może być zakwalifikowany, jako współczesna targowica, co łatwo podeprzeć owymi targowickimi biskupami, którzy za tę zdradę zawiśli na szubienicy.
Dziwnie też ugrzecznieni są obrażani liderzy marszów wolności pod szyldem KOD brakiem „odwdzięczania” się pomawiającym głośnego przypomnienia im historii Konfederacji Targowickiej oraz instytucjonalnych i personalnych uczestników tejże w dużej mierze przodków politycznej filozofii obecny antagonistów polskiej konstytucji tak ochoczo i czynnie w Targowicy uczestniczących.
Chyba najwyższy czas głośno to wypomnieć napastnikom, tak donośnie głośno żeby nieświadom historii naród to zapamiętał.



Komentarze
Pokaż komentarze (12)