Sportowe życie

Był taki film angielski, który musiał dawno temu zrobić na mnie wrażenie, gdyż zapamiętałem ten tytuł. Przyszedł mi on do głowy, gdy przeczytałem dzisiaj kilka wpisów, a przed wszystkim tekst, który popełnił był "zielony" bądź co bądź matuti, na temat europejskich iluzji Platformy. 
Tekst ten bezpośrednio zainspirował mnie do dalszych rozmyślań, w wyniku których doszedłem do następującej konkluzji.

 Platforma Obywatelska, pod przywództwem głównego rozgrywające Donalda Tuska uprawia politykę tak jakby grała w lidze piłkarskiej. Główną i jedyną ambicją PO jest wygrywanie meczów, zwycięstwo w lidze i jeszcze zdobycie  wszystkich możliwych pucharów czy trofeów jakie są tylko do zdobycia. Przy czym, trzeba sobie jasno powiedzieć, że Platforma sięga po wszystkie możliwe środki, aby zwycięstwo sobie zapewnić, łącznie z kupieniem przychylności arbitrów czyli mediów. Zdołała też sobie wychować sporą rzeszę wiernych, a nawet fanatycznie wiernych kibiców, których jest w stanie rozgrzać do czerwoności i utrzymywać w stałej gotowości do głośnego i bezkrytycznego kibicowania. 
Jednym słowem Platforma prowadzi sportowe życie pełną gębą, którego niejedna Barca może jej pozazdrościć. I wszystko byłoby nawet całkiem pięknie i wyczynowo gdyby nie jeden istotny szczegół: PO nie bierze udziału w rozgrywkach o puchar zdobywców pucharu, a jest niestety partią polityczną, która wygrała nie tyle mistrzostwo Polski w piłce nożnej, co wybory do sejmu.

  Na tym cały szkopuł właśnie polega, że owszem celem drużyny sportowej jest zdobycie mistrzostwa czy  też pucharu, natomiast celem partii politycznej jest zdobycie władzy, która daje możliwość rządzenia krajem. Zdobycie władzy nie jest i nie powinno być celem samym w sobie, a jedynie narzędziem do przeprowadzenia zapowiadanych w kampanii wyborczej reform, koniecznych wg programu partii, "aby w Polsce żyło się lepiej" (wszystkim). Niestety od chwili wygrania wyborów, zmiany władzy w kraju i uformowania rządu mamy do czynienia z całym długim pasmem zaniechań. Nieliczne próby działania dla dobra obywateli to z kolei jedno pasmo kompromitacji.

Dlatego Platforma Obywatelska tak chętnie robi to co lubi najbardziej, czyli rozgrzewa swoich kibiców, nieustannie startując we wszelkich możliwych rozgrywkach i sportowych meetingach, w przerwie między zawodami próbując szydzić ze swoich potencjalnych rywali, do czego zresztą snadnie przystępują zaprzyjaźnione media. 

  Owszem, ja czasami nawet lubię sobie obejrzeć jakiś dobry mecz czy pasjonujące zawody. Jednak jeśli te różne rozgrywki lecą na okrągło, niemal codziennie, to zaczyna to być nużące, a nawet trudne do zniesienia. Tym bardziej, że nie o Puchar Polski tutaj chodzi, ani o mistrzostwo Unii Europejskiej.
 

PS - z ostatniej chwili - "Donald Tusk zdecydował, że to Janusz Lewandowski [rozstawiony z nr 2]  zostanie polskim kandydatem na członka Komisji Europejskiej. Jeśli faktycznie Lewandowski zostanie komisarzem, jego mandat w Parlamencie Europejskim przejmie marszałek pomorski, Jan Kozłowski."