Słyszeliście kiedyś o anoreksji? Na pewno. A o głodówce? Dla wielu równa się z anoreksją, a to przecież zdrowotny rytuał, propagowany przez Jezusa Chrystusa. I to właśnie dzisiaj robię, już dzień 4.
Mam tu inne polityczne konto, ale postanowiłam ze względu na tematykę, założyć ten blog, w czasie głodówki. I w obawie przed negatywnymi komentarzami osób, które nic a nic nie wiedzą o medycynie naturalnej, i by nie zaśmiecać bloga.
Moja przygoda z głodówkami zaczęła się 6 lat temu. Pierwszy raz: 5 i pół dnia (niezły efekt zdrowotny), drugi raz 6,5 dnia (zero efektów, zdrowotnych, gorzej po niż przed, bo rzuciłam się następnego dnia na fast food i żle jadłam), trzeci raz 10 dni (i niesamowite efekty zdrowotne, bo jadłam później same warzywa i owoce i wyszłam powoli do normalnego jedzenia), i kolejne 5-6 dni - mały efekt, za krótki czas.
Co przynosi głodówka (10 dni, więcej nie próbowałam):
- spokój ducha
- pozbawienie depresji
- schudnięcie lub przytycie po - grubi chudną i jeśli odpowiednio jedzą po nie tyją dużo, szczupli tyją
- pozbawienie się toksyn (ale trzeba robić lewatywy)
- lepsze samopoczucie
- 100 razy lepsza cera, włosy piękne
- znika cellulitis i nadmiar wody w organizmie i soli
- przez pół roku po nie będziesz miał przeziębień i bólu głowy, najmniejszego
To są efekty nie z podręcznika, ale z mojego życia.
Dlaczego to teraz robię? Bo od dłuższego czasu źle się czuję psychicznie (a głodówka wyrywa z depresyjnych myśli), bo czuję się zatruta jedzeniem (a po tym powraca smak, nie ma się ochoty na słodycze), bo chcę schudnąć (tu czasem waga wraca, czasem nie), i ze względów religijnych.
To moja piąta głodówka. Pierwsza to masakra, jest trudna i nękają bóle głowy, zawroty, ledwo można chodzić. Na kolejnych jest o wiele łatwiej, bo i organizm oczyszczony.
Po głodówce jest genialny efekt: siły i zdrowia, pozbawienia pomniejszych chorób, ale tylko gdy wyjdzie się z nich na kolejno: sokach wyciskanych, warzywach i owocach, a potem kaszy. I 5 dni bez soli.
Chrześcijaństwo mówi, że post to jak nieustanna modlitwa, to jakby codziennie się modlić do Boga. Bóg sam nakazuje post, w każdej religii. Post powinien być 40 dniowy, ale pościć najlepiej w odosobnieniu, nie mówiąc o tym innym.
Ja raz powiedziałam przed końcem i wyrwało mnie to z głodówki, bo ludzie nie rozumieją co to, i każą jeść, wyzywają Cię od szarlatanów. Więc nie mów nikomu, i cicho w tym trwaj.
Do poczytania:
książka - Małachow "Lecznicza głodówka" - w sklepie lub wygoogluj.
Wyjaśnienie jak działa medycznie głodówka, przez doktor która stosuje to na wyleczenie wielu chorób:
http://glodowka.pl/podstrona.php?dzial=pytania
Jestem teraz na dniu 4.
3 dni głodówki o wodzie i herbatce ziołowej (bo woda mi się nudzi).
Teraz 1 dzień suchy post (najtrudniejszy bez wody, bez jedzenia, nie można się też kąpać, zero kontaktu z wodą). Mam za sobą już 12 godzin, nie wiem, czy wytrzymam dłużej. Post suchy jest najskuteczniejszy, najszybciej się zdrowienie, wydala złogi i toksyny, ale jest i najtrudniejszy. Można go robić maximum 7 dni. Na poście z wodą bez problemu chodzę i funkcjonuję, na suchym, nie jestem w stanie się ruszyć, więc dłużej niż 1 dzień nie zrobię.
Głodówka o sokach naturalnych: niektórzy to robią 30 dni, i mają super efekty. Ja nie umiem, bo w czasie głodowki zerowej nie czujesz po 3 dniach w ogóle głodu, a w czasie głodówki na sokach głod jest zawsze. Jak pije soki, muszę zjeść. Nie potrafię. Ale jeśli ktoś potrafi, to też dobry, ale dłuższy sposób.
Chcesz sie przyłączyć? Najłatwiej za pierwszym razem głodować o wodzie z cytryną i odrobiną miodu. Taka głodówka też działa, na równi z normalną, sprawdzone. Ta o wodzie jest najtrudniejsza. Ta o cytrynie i miodzie pozwala nawet pracować.
Mówią, że trzeba się tydzień przygotowywać 7 dni o warzywach, owocach i kaszach. ja nigdy tego nie robiłam, bo nie mam cierpliwości. Ważniejsze jest wyjście. Oczywiscie przygotowanie jest dobre, szczególnie dla osób, które robią to po raz pierwszy.
Kto chętny?
Komentarze
Pokaż komentarze (4)