„Zło, które się wydarzyło tutaj, w naszym opactwie, my musimy przezwyciężyć dobrem, miłością i przebaczeniem. Dlatego proszę was, abyście i wy przebaczyli, bo to również was wszystkich dotknęło. I z tego miejsca też chcę was prosić, abyście nie winili narodu, z którego był oprawca. Bo zła dokonał konkretny człowiek. Zła dokonała konkretna osoba, która ma swoje imię, swoje życie, która odpowiada za swoje czyny. Nie dokonali tego inni ludzie. To była jedna, jedyna osoba. Dlatego proszę was, abyście nie odpowiadali złem za zło, ale miłością, wsparciem, zrozumieniem i troską.”
A jeszcze większym bohaterem jest ks. Stanisław Zbojnowicz. Według przeoryszy, gdy usłyszał hałas, wyszedł z konfesjonału, żeby zamknąć kraty i odciąć napastnikowi drogę do wiernych. Nie zdążył. Zapłacił za to życiem. To ta sama postawa, co św. Maksymilian Kolbe: kapłan, który w godzinie próby myśli o innych, a nie o sobie.
Trzeci z nich, ks. Marek Pieńkowski, bez wahania stanął naprzeciw uzbrojonego napastnika, żeby zasłonić innych. Dostał kilka ciosów nożem. Przeszedł dwie poważne operacje i wciąż walczy o życie. To on dosłownie bronił ludzi własnym ciałem. Módlmy się o jego powrót do zdrowia.
Bohaterami są też świeccy: mężczyzna, który rzucił się na nożownika i sam został raniony, kobieta, która z raną brzucha jako pierwsza wezwała pomoc oraz druga kobieta, która z wraz z dwiema innymi osobami gołymi rękami tamowała krwotok ks. Marka, zanim przyjechała karetka. Nie znamy ich nazwisk, ale to oni pokazali, czym jest wspólnota i jak powinno się postępować.
To są giganci zasługujący na pomniki. Niekonieczne takie z marmuru czy brązu, ale pomniki słowne, czy takie memy jak ten z obrazka.
__________________
Klucze sprzętowe <- poprzednia notka
następna notka ->
__________________
Tagi: GPS65
Komentarze
Pokaż komentarze (1)