siódmy dzień tygodnia

W każdą niedzielę niektórzy Polacy co nie spieszą się na mszę o 9:00, od wielu lat nastawiają radio   na pewną komercyjną stację, która po ambitnych próbach stała się jednym z najbardziej szmatławych radiotabloidów, aby posłuchać audycji, stworzonej kiedyś przez człowieka, który tam w końcu poległ, a obecnie wypala się w roli Reaktywatora Trójki. O obecnej prowadzącej, do której kiedyś miałem stosunek taki, jak Pani Eliza do Pana Sułka, nie powiem ani słowa, bo wychowano mnie w kulcie szacunku do kobiet, jak Władysława Bartoszewskiego.

W dzisiejszej audycji, dzięki posłowi Brudzińskiemu, dawno w tej audycji nie było takiego ładunku chamstwa i agresji. Ale pragnę zwrócić uwagę na inne zjawisko,  mianowicie takie, że wszyscy obecni w studiu radiowym, zachowujący się zazwyczaj jak w maglu, w jednym dzisiaj byli absolutnie jednomyślni i solidarni.  W krytyce Aleksandra Kwaśniewskiego za przyjęcie przez UTWORZONĄ PRZEZ NIEGO FUNDACJĘ darowizny od Pińczuka. Kto nie słuchał i nie czytał, odsyłam do Tok FM, gdzie były prezydent przekonywająco wyjaśnił, dla jakich celów powstała Fundacja i jak je stara się realizować i że polscy biznesmeni, którzy lizali mu d...ę przez 10 lat pokazali figę. Jeśli ktoś nie rozumie co chciał nam przekazać Giedroyć mówiac, że bez wolnej Ukrainy nie będzie wolnej Polski, to można tylko współczuć Polakom. I zaczerwienić się ze wstydu za Głupiego Jasia, podobno prawnika z wykształcenia, który określił przyjęcie pieniędzy przez Fundację (instytucja ta posiada osobowość prawną) jako czyn kryminalny Kwaśniewskiego. I zadumać się nad małostkowością i krótkowzrocznością byłych premierów Buzka i Pawlaka. I pogratulować agentom Putina w Polsce, którzy potrafili zamanipulować nie tylko większością opinii publicznej, ale nawet tak czujną osobą jak Julia Pitera. I zastanowić się, dlaczego powrót Kwaśniewskiego na arenę polityczną budzi taką niechęć tych wszystkich łżepolityków.