Fotorelacja Dzień Gniewu 21.03.2011

Jan Bodakowski

Fotorelacja Dzień Gniewu 21.03.2011

Po zmroku 21 marca 2012 spod pałacu Namiestnikowskiego do Kancelarii Premiera przeszła kilkuset osobowa manifestacja młodych polskich patriotów (głównie z Młodzieży Wszechpolskiej, Obozu Narodowo Radykalnego, czytelników Najwyższego Czasu). Młodzi ludzie protestowali przeciw: szkodliwej polityce PO, klasie politycznej niszczącej od dwu dekad Polskę (w tym i PIS), finansowaniu z kieszeni konsumentów i podatników międzynarodowej finansjery, wykorzenianiu z tradycji oraz ogłupianiu dzieci i młodzieży w szkołach, przymusowym ubezpieczeniom emerytalnym.

Najlepiej do manifestowania przygotowani byli ONR-owcy. Mieli swój baner, flagi z narą i ulotki przeciw podwyżkom benzyny. MW reprezentował prezes Wszechpolaków, kilka osób z proporcami, i ekipa odpowiedzialna za transport Marzanny Tusk na taczce. W pochodzie było widać flagę Ruchu Wolności (związanego z Najwyższym Czasem) i niesioną przez posiadacza odwróconego pentagramu flagę anarchokapitalistów (szkodliwa idea odwołująca się do przygłupa Rothbarda). Prócz młodych ludzi w marszu pojawiło się kilku emerytów. Dwu z nich znanych z obrony „krzyża” (mających twarze zmęczone życiem) wulgarnymi wrzaskami próbowało skłonić młodych do agresji wobec policji (co ciekawe w jednej z relacji z demonstracji widać na opublikowanych zdjęciach jak przed manifestacją gawędzą sobie z policjantami) i intonowało okrzyki w sprawie Smoleńska. Panowie ci wbrew prośbom organizatorów wepchali się na czoło pochodu. Na czele dziwnym trafem spotkali ekipę TVN i udzielili jej wywiadu (dziennikarze jakoś nie byli zainteresowani opiniami młodych uczestników i organizatorów). Dwójka innych emerytów pod kancelarią premiera narzekała na to że uczestnicy nie oddawali czci ofiarom katastrofy smoleńskiej. Na informacje o tym że młodzi krytycznie oceniają podpisanie Traktat Lizbońskiego, stwierdzili że Traktat podpisano bo cały naród głosował za nim w referendum, a kto nie popiera ich partii ten jest ruskim agentem.

Związku z zakazem spalenia Marzanny pod kancelarią rozwiązano pochód i kilkadziesiąt osób udało się na długi spacer nad Wisłę gdzie kukła została podpalona i wrzucona do Wisły. Nad Wisłą spłonęła też druga mniejsza kukła.