Jan Bodakowski
Operacje wywiadu Marynarki Wojennej RP w świecie fantasy
Z racji przynależności do biedoty nie stać mnie by być na bieżąco z kulturą i pop kulturą. Dla tego też od kilku lat omijała mnie przyjemność płynąca z lektury polskiej fantastyki. Ostatnio jednak miałem niewątpliwą satysfakcje z przeczytania 712 stron najnowszej powieści Andrzej Ziemiański „Pomnik Cesarzowej Achai t.2”.
O niezwykle dobrym rzemiośle Ziemiańskiego świadczy to że jest to piąta z cyklu powieści rozgrywających się w świecie Achai. Czterech poprzednich nie znałem. Pomimo to nie czułem się zagubiony w trakcie lektury. Naturalne było to, że krok po kroku, odnajdywałem kolejne kawałki do układanki tworzącej bardzo interesujący scenariusz. Pomimo 712 stron powieści nie czułem się zmęczony lekturą. Wartka akcja nie pozwalała mi na oderwanie się od intrygi i bohaterów. Szczególnie zainteresował mnie niezwykły w fantasy wątek dotyczący Polaków.
Świat w którym rozgrywa się akcja powieści jest taką renesansową wersją świata na miarę seriali „Herkules” czy „Xena”. Jest to świat ludzi, ale świat równoległy. Są dzielne w nim walczące kobiety, intrygi, spiski, cesarstwo. I wszystko było by zgodne z konwencją gdyby nagle do portu jednego z nadmorskich miast nie wpłyną niezwykle nowoczesny i luksusowy pełnomorski jacht Marynarki Wojennej Polski.
Polacy przybywają do cesarstwa z misją rozpoznawczą. Przybycie Polaków, dysponujących niezwykłą nowoczesną techniką, w swoich intrygach stara się wykorzystać szef cywilnego wywiadu cesarstwa. Jego konkurentami w walce o polityczną dominacje są wojskowe Siły Specjalne. Okazuje się też że imperialną politykę Polski wobec cesarstwa, dla swoich tajemniczych celów wykorzystuje środowisko które niedawno pojawiło się w Polsce i zapewniło niezwykłą rewolucje naukowo techniczną.
„Pomnik Cesarzowej Achai t.2”. To nie tylko wciągająca powieść przygodowa, pełna barwnych postaci, ujmująca niezwykłą obecnością Polaków. To też bardzo dobrze napisana politycznie nie poprawna powieść o kulisach polityki, imperializmie, instrumentalnym wykorzystywaniu ludzi, nie liczeniu się z interesami tubylców, aspiracji do wolności. Beletrystyka bliska tradycji polskiej fantastyce socjologicznej.
Jan Bodakowski
Komentarze
Pokaż komentarze (3)