Rubio prawdę powie

Marc Rubio w końcu zdefiniował lewactwo

„Przemoc lewicy to nie „protest”. To bunt najgorszych przeciwko najlepszym. 
To foch słabych, miernot i tchórzy przeciwko silnym, zdolnym i dobrym.  
To ci, którzy nie potrafią budować, tworzyć ani osiągnąć niczego wielkiego… i dlatego postanawiają się zemścić na świecie, niszcząc to, co inni wznieśli wysiłkiem, talentem i wizją.  
To esencja radykalizmu lewicowego w najczystszej formie. 
Niezależnie od aktualnej etykietki: antykapitalista, antyimperialista, komunistka, anarchista, marksista, „progresywna” czy „aktywista klimatyczny”. 
DNA jest zawsze to samo. 
To pełen jadu resentyment przebrany za „sprawiedliwość społeczną”.  
To zgniła zawiść umalowana na „równość”.  
To nienawiść do doskonałości owinięta w sztandary „wyzwolenia”.  
Ich jedyny talent to niszczenie.  
Ich jedyna radość to brudzenie tego, co piękne.  
Ich jedyny cel to pociągnięcie wszystkiego w dół, żeby nikt nie świecił jaśniej niż ich własna miernota. 
 Przez przemoc, terror i cancelowanie próbują nałożyć swoją duchową szpetotę na społeczeństwo. 
To nie idealizm. To nie utopia. 
To czysty nihilizm z moralizatorskim uśmiechem.  
Stary dogmat się mylił: to nie przychodzi od ludzi, którzy marzą o lepszym świecie, ale od tych, którzy nie znoszą, że świat jest lepszy bez nich.  
I już mamy tego dosyć.  
Cywilizacja nie broni się przepraszając. 
Broni się, nazywając wroga po imieniu.