Tropiciel antysemitów

Budowanie czegokolwiek na kłamstwie prędzej czy później zawsze prowadzi do klęski.

Przekonała się o tym grupa spadochroniarzy zrzucona przez Kreml na tereny okupowanej Polski i zakładająca PPR.

 

Kolejne mutacje od PZPR poprzez SDRP i SLD miały za zadanie za pomocą haseł typu „wybierzmy przyszłość” zamazać i zakłamać przeszłość.

 

Podobną drogę wybrał niejaki Azrael z tą różnicą, że nie potrafił nadążyć za swoimi towarzyszami i jest dopiero na etapie późnego PZPR.

 

Kiedy bagaż jego twórczości zaczął go kompromitować i narażać na kpiny obraził się na czytelników i S24 zagrażając odejściem w siną dal. Jednak jak na dobrego towarzysza przystało wykasował tylko część swojej wstydliwej twórczości i powrócił przepoczwarzając się w Cień Azraela.

 

Jednak przeszłość wlecze się za nim nieubłaganie i ciągle napotyka na złośliwców uzbrojonych w cytaty demaskujące jego pokrętną, fałszywą duszę.

 

Już niewiele czasu dzieli nas chyba od kolejnej wielkiej przemiany. Nie wiem czy stanie się cieniem cienia czy czymś bardziej oryginalnym. Jednak przejście z etapu PZPR na SDRP jest nieuchronne.

 

Wnioskuję tak po jego wczorajszym wpisie.

 

Ostatnią wypróbowaną od lat deską ratunku i szansą przetrwania okazuje się, bowiem być atak na „antysemitów” tropienie ich i podpieranie się Gazetą Wyborczą.

 

Tą największą zbrodnię przypisał nasz „Cień” profesorowi Bogusławowi Wolniewiczowi i Radiu Maryja.

Oczywiście, aby uniknąć posądzenia, że rżnie słowo w słowo z gazety i nie są to jego własne przemyślenia rozpoczął jak to dobry towarzysz ma w zwyczaju od szyderstwa i kłamstwa.

 

„Mam zwyczaj wieczorem, przed zaśnięciem słuchać radia, dla ukojenia i uspokojenia skołatanych nerwów. A ponieważ nie chcę przeszkadzać rodzinie, słucham go na małym radiu, bez skali i na słuchawkach. A tam, jako pierwsza stacja, zgłasza się zawsze święta stacja z Torunia…

Jakim zaskoczeniem kilka dni temu było usłyszenie znajomego głosu. Lekko już chwiejnego, ale zdecydowanego i takiego, powiedziałbym, czysto polskiego, nawet ekumenicznego. To był Bogusław Wolniewicz, emerytowany filozof, profesor UW. Pan profesor wystąpił w programie innego profesora, też znamienitego, Jerzego Roberta Nowaka i profetycznym tonem wypowiadał wielkie myśli.”

 

Otóż drogi Cieniu Azraela po pierwsze nie mogło to być kilka dni temu, gdyż mijają już niemal dwa tygodnie od tego wydarzenia. Nie było to też wieczorem mój drogi, lecz późną, głuchą nocą.

Tendencyjnie dobrane cytaty skopiowane z Gazety Wyborczej się zgadzają, choć w żadnej mierze o antysemityzmie nie świadczą.

 

Profesor Bogusław Wolniewicz to wybitny filozof i dusza niepokorna. Nic go tak nie wyprowadza z równowagi jak wszechobecna poprawność polityczna i otaczający nas zewsząd fałsz.

 

I tak oto członek PZPR w latach 1956-81, ateista dołączył do ludzi płynących pod prąd. Dziś nie wstydząc się przeszłości zwie się sam niewierzącym katolikiem i wielkim obrońcą wolności słowa i Radia Maryja.

 

Gdyby Azrael naprawdę słuchał toruńskiej rozgłośni to jednak musiał by wspomnieć o wspaniałych audycjach poświęconych takim przedstawicielom narodu żydowskiego jak Marian Hemar, Dora Kancelson, pułkownik Edward Mund i wielu innym.

 

Przestrzegam, że ślepe i bezkrytyczne papugowanie prawd objawionych za funkcjonariuszami z Czerskiej nie jest receptą na twój problem drogi Azraelu.

 

Trzy tygodnie temu w toruńskiej uczelni redemptorystów, kuźni polskiego antysemityzmu miał miejsce wykład antysemity Wolnieiwcza, którego fragment zamieszczam. Przypominam, że działo to się wówczas, kiedy przez Europę przetaczały się antyizraelskie manifestacje i miały miejsce antysemickie incydenty.

 

„Państwo Izrael jest to najbardziej wysunięty na wschód przyczółek cywilizacji zachodu. Naszej cywilizacji, śmiertelnie dziś zagrożonej, choć wielu wciąż jeszcze tego nie widzi. Dlatego my Polacy jakiekolwiek mielibyśmy z Żydami zatargi, w tej kluczowej sprawie winniśmy się wznieść ponad nie.

Niech nikt nie sądzi, że ewentualny upadek tego przyczółka to koniec kłopotów. To byłby dopiero ich prawdziwy początek. Powtórzę, co już raz powiedziałem na falach Radia Maryja. Wschodnią rubież cywilizacji zachodu, naszej cywilizacji wyznaczają dwie rzeki Dniepr i Jordan. Tej rubieży trzeba bronić jak linii Wisły bez względu na cenę.

 Bo gdy ta rubież padnie przyjdzie kolej na następne, a jako pierwsza pójdzie pewnie Andaluzja. Przeciwnik jest twardy i przebiegły. Kieruje się dalekowzroczną strategią i stosuje głęboko przemyślaną taktykę, dzięki której nie licząc się zupełnie ze stratami własnymi, wręcz przeciwnie je prowokując ustawia się propagandowo stale w roli ofiary, choć w istocie to on jest strona atakującą. Liczy przy tym na naszą krótkowzroczność, że w końcu my sami własnymi rękami ten nasz własny przyczółek zlikwidujemy. Na miłość boską nie róbmy tego.”