Obalamy mit że nie istnieją feminiści.

Pro-feminista to mężczyzna, który wspiera ruch feministyczny i podejmuje starania na rzecz równości płci i sprawiedliwości. Część pro-feministów to aktywiści polityczni. Najczęściej angażują się w działania związane z przezwyciężaniem przemocy, której dopuszczają się inni mężczyźni. W Europie Zachodniej, Australii, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie nad osiągnięciem tego celu pracuje wielu mężczyzn. Prowadzą w szkołach zajęcia dla chłopców i młodych mężczyzn a w miejscach pracy warsztaty na temat molestowania seksualnego. Organizują kampanie edukacyjne i poradnictwo dla sprawców przemocy. Pro-feminiści wspomagają działania na rzecz zdrowia mężczyzn, włączają się w badania naukowe dotyczące męskości, opracowywanie zajęć szkolnych z zakresu równości płci. Często pracują wraz z feministkami na rzecz ofiar przemocy domowej i gwałtów. Część pro-feministów nie uczestniczy w działaniach tego typu a jedynie próbuje zasadę równości płci urzeczywistnić we własnym życiu- domu, w pracy, na ulicy.

Pro-feminista solidaryzuje się z feministycznymi poglądami na społeczeństwo. Jest przekonany, że kobiety narażone są na niesprawiedliwość i nierówne traktowanie w społeczeństwie, gdzie mężczyźni posiadają przywileje, wpływy i władzę. Sądzi, że powszechnie przyjęty model męskości powoduje ograniczanie kobiet, a zarazem ogranicza i samych mężczyzn. Uważa, że mężczyzna jest odpowiedzialny za swoje seksistowskie zachowania i postawy. Pracuje nad tym, by doprowadzić do zmiany patriarchalnego wzorca męskości. Zmiana społeczna i zmiana wewnątrz osobowa są dla niego równie ważne. Sympatia dla feminizmu u niektórych mężczyzn wyraża się po prostu tym, ze są przekonani, iż kobiety i mężczyźni winni mieć równe prawa i równe szanse. Są jednak i tacy mężczyźni, dla których to, że są pro-feministami oznacza głębokie i pełne pasji zaangażowanie, przeistaczające całe ich życie. Z kolei dla innych pro-feminizm oznacza radykalne poddanie w wątpliwość sposobu myślenia, opierającego się na uznaniu za uniwersalny męskiego punktu widzenia, męskiego stylu myślenia i sposobu na życie. Niektórzy z pro-feministów studiują współczesne teorie, podczas gdy inni czerpią swoją wiedzę z rozmów z matkami, siostrami i przyjaciółkami. Podziały i zróżnicowania feminizmu pojawiają się również w pro-feminizmie. Skala zaangażowania zależy od indywidualnego przypadku. Toczą się dyskusje, w jaki sposób i w jakim zakresie mężczyzna jest okaleczony relacjami płci w społeczeństwie. Niekiedy kładzie nacisk na przywileje będące udziałem mężczyzn w patriarchalnym, zdominowanym przez mężczyzn społeczeństwie, kiedy indziej podkreśla presję, jaką społecznie konstruowane role płciowe wywierają na kobiety i mężczyzn. Mężczyzna pro-feminista zazwyczaj przykłada wagę do różnych form niesprawiedliwości we wszystkich typu relacjach społecznych. 

Pro-feminizm u mężczyzn ma podobne uwarunkowania jak każde opowiedzenie się po stronie określonego systemu wartości, wytworzenie własnego światopoglądu, podjęcie aktywności politycznej. Wywodzi się z doświadczeń osobistych, relacji z innymi ludźmi, z lojalności wobec innych ludzi, z założeń etycznych i wyborów politycznych. Pro-feminizm może rodzić się z lojalności w stosunku do kobiety, która odegrała szczególną rolę w ich życiu- matki, siostry, kochanki, babki, przyjaciółki- kogoś, kto jak gdyby umożliwił spojrzenie od wewnątrz na życie kobiet w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Pro-feminizm kiełkuje u wrażliwych mężczyzn, którzy decydują się na to by w pełni być razem z kobietą. U mężczyzn, dla których lojalność wobec kobiet jest głęboką formą intymności (a nie zagrożeniem dla własnej tożsamości, jak to przeżywają niektórzy mężczyźni). U niektórych mężczyzn zaangażowanie w feminizm zrodziło się z ich własnych doświadczeń doznania przemocy seksualnej ze strony innych mężczyzn, w dzieciństwie czy w młodości. Doświadczona przemoc mobilizuje takiego mężczyznę do sprzeciwu, podobnie jak dzieje się to u wielu kobiet. Feminizm może wynikać z innych form politycznej aktywności, z perspektywy pacyfizmu, antyrasizmu, walki o sprawiedliwość społeczną. Może wynikać ze sprzeciwu wobec relacji seksualnych opartych na dominacji i przymusie. Pro-feminista, podobnie jak feministka, pragnie by relacje pomiędzy kobietą i mężczyzną były równościowe, pokojowe, radosne, oparte na zaufaniu.

Pro-feminiści nie są anty-męscy ale Anty-seksistwoscy tak, anty-patriarchalni- tak, ale powtarzam nie anty-męscy. Wielu pro-feministycznych mężczyzn uważa jednak, że należałoby zmienić cały system dzielący ludzi na „płci odmienne”. Pro-feminizm nie akceptuje tego rodzaju męskości, która zezwala na przemoc. Krytykuje destruktywne i opresywne cechy grup męskich. 

Czy pro-feminiści to z reguły geje? Pro-feminiści to mężczyźni. Wśród mężczyzn są ludzie heteroseksualni, homoseksualni i biseksualni. Trudno ocenić czy procent gejów wśród pro-feministów jest większy niż w całej populacji- nie przeprowadzano takich badań. Mężczyźni heteroseksualni mogą stawać się pro-feministami ze względu na więzi łączące ich z kobietami. A homoseksualni w kontekście ich dystansu wobec tradycyjnie pojmowanej męskości, często łączącej się z homofobią. Pro-feminiści, kwestionując tradycyjną rolę męską są często uważani za gejów i mogą paść ofiarą napaści ze strony osób dotkniętych homofobią. Homofobia i heteroseksizm (system heteroseksualnych przywilejów) zdaniem pro-feministów stanowią formy niesprawiedliwego traktowania osób, które nie są heteroseksualne a jednocześnie ograniczają życie ludzi heteroseksualnych. Mężczyźni w szczególny sposób narażeni są na emocjonalną, społeczną i seksualną presję związaną przed byciem gejem/zostaniem uznanym za geja. Dorastający mężczyźni stale muszą dowodzić, że nie są gejami. Homofobia prowadzi do tego, że mężczyźni zmuszeni są ograniczyć swoje relacje z innymi mężczyznami.