11 Przykazań Palikota

 "1. Zatrzymanie na czas wychodzenia z kryzysu gospodarczego wszelkich strajków i akcji protestacyjnych o jawnie politycznym podłożu!

2. Ograniczenie liczby etatowych działaczy związkowych o połowę!
3. Zmniejszenie wysokości płac działaczy związkowych do poziomu średniej krajowej w gospodarce!
4. Ograniczenie liczby związków zawodowych w jednym zakładzie pracy do maksimum pięciu!
5. Kary więzienia i grzywien dla osób łamiących przepisy obowiązujące organizatorów demonstracji!
6. Zakaz palenia opon, niszczenia budynków i przewracania barierek podczas manifestacji!
7. Zakaz używania stylisk do kilofów podczas akcji protestacyjnych!
8. Zakaz walk ulicznych z policjantami!
9. Zakaz okupowania budynków użyteczności publicznej, w tym biur poselskich!
10. Więcej humoru, mniej uporu!
…i proszę nie zapomnieć o jeszcze jednym postulacie:
11. Zerwanie przez związki zawodowe wszelkich, anarchizujących życie w kraju form współpracy politycznej z Prawem i Sprawiedliwością!"

Janusz Palikot nie ustaje w wysiłkach okładania po głowach ludzi bezczelnych i bezrefleksyjnych. Najczęściej, jak        w przypadku działaczy Sierpnia 80’, okłada bronią stosowaną przez oponenta. Tym razem zagroził okupacją siedziby związku. Oby tylko Sierpień 80’ i inne związki zawodowe oraz niezawodni czciciele Jarosława wyciągnęli z tego lekcję. Palikot bowiem zwalcza zarazę nieuprawnionego poczucia moralnej wyższości i zamknięcia na racje interlokutora.  Tusk wyrywa się z zaklętego kręgu niemocy wobec związków zawodowych, wobec kościoła katolickiego – i dobrze! Polska to nie związki ani nie kościół. Dopóki ktoś ucieka się do argumentu siły, dopóty nie warto z nim rozmawiać.

„Król jest nagi!”