Najnowsze wydanie "Najwyzszego Czasu" przynosi dwa wazne artykuly dotyczace jeszcze niedawno wszechpoteznego organu Ministerstwa Prawdy, czyli GazWyb. Jej naczelny pociagnieciem piora kreowal jedne autorytety moralne, inne obalal z piedestalu, kanalizowal dyskusje o Polsce sprowadzajac ja do walki z "zoologicznym antykomunizmem", "troglodytami polskiego nacjonalizmu i ksenofobii" i wiecznie zywym jak Lenin "polskim antysemityzmem".

^Misja Heleny (Łuczywo, szefowej „Wyborczej” - przyp. red.), która jest stuprocentową Żydówką, polegała zawsze na chronieniu polskich Żydów przed jakimkolwiek złym losem. To zadanie wykonała w stu procentach. Była komendantką ŻOB w latach 90. Nie można się dziwić, że ona ze swoim zapleczem kulturowym i genetycznym nie była specjalnie wrażliwa na to, że mordowano księży po 1981, czy że generał Fieldorf był ofiarą mordu sądowego, w którym brała udział sędzia Wolińska. Misją Łuczywo było ratowanie sędzi Wolińskiej i wszystkich, obojętnie jak zapisanych w historii Polaków żydowskiego pochodzenia przed jakimkolwiek nieszczęściem.”

Kto napisał te spiżowe słowa? Bronisław Tejkowski? Leszek Bubel? Nie. To Michał Cichy. Kiedyś cudowne dziecko „Gazety Wyborczej”, obecnie uważany w niej za człowieka niespełna rozumu. Ten sam, który w tekście pisanym wspólnie z Adamem Michnikiem zarzucił Armii Krajowej mordowanie Żydów.

Pisanie o „GW” jako o „żydowskiej gazecie dla Polaków” uchodziło dotąd za przejaw opętanego antysemityzmu, połączonego z szalonym nienawistnictwem. Po takim dictum, pochodzącym z najlepiej poinformowanego źródła, trzeba jednak stwierdzić, że jest to opis niemal precyzyjnie naukowy. Nastąpiło z jakichś przyczyn wyjście z szafy, zrzucenie czapki niewidki, wyjęcie sprawy na światło dzienne. I teraz pozostaje się zastanawiać czy promowanie w największej polskiej gazecie – jak do niedawna się pisało, a teraz to już chyba nie – specyficznie pojmowanego interesu żydowskiego było spójne z interesem polskim czy raczej nie do końca?

Czy zresztą to wychodzenie z szafy jest do końca prawdziwe? W sytuacji obecnego kryzysu w prasie pojawiają się oskarżenia międzynarodowych spekulantów o zbijanie na nim kapitału. Ci oskarżyciele sami nie wiedzą najwyraźniej, że zaraz wyjdzie na to, że są antysemitami, bo przecież te rozmaite Goldmany i Sachsy atakujące złotówkę to firmy w dużej części żydowskie.

Z “wikipedii” dowiedziałem się nawet, że właściciele pogromcy złotówki to nawet bardzo specyficzni Żydzi, którzy dokonują małżeństw wsobnych. I teraz proszę zgadnąć w której z polskojęzycznych gazet o tych spekulantach jest najmniej? A to się porobiło!

PS. Już wkrótce postaramy się rozstrzygnąć czy sławne ostatnio opcje walutowe, w które tak ochoczo inwestowali powsadzani do państwowych spółek „fachowcy z PO”, to „naciąganie frajerów” czy zwykły „instrument finansowy”?

DRUGI ARTYKUL to wywiad ze Stanislawem Remuszka, autorem przemilczanej ksiazki „»Gazeta Wyborcza« - początki i okolice”

W jaki sposób gazeta opozycyjna stała się „Wyborczą”

http://nczas.com/wazne/jak-gazeta-opozycyjna-stala-sie-%e2%80%9egazeta-wyborcza%e2%80%9d/